Eergisteren wilde de internist nog niks horen over een nieuwe CT scan, vandaag ging het dan toch gebeuren. De high resolution ct scan die ik maandag al had voorgesteld. Idioot gewoon maar goed, ik zeg niks en het gebeurde dan vandaag toch. Nu even afwachten wat het resultaat is van deze nieuwe scan en wat we nu eens eindelijk gaan doen want inmiddels ligt Stefan nog steeds in dat stomme ziekenhuis. Ik ga dus braaf weer naar het ziekenhuis. Vandaag rij ik zelfs terug om pilletjes te brengen voor de duodenitis waar niemand verder iets mee doet en waar we dus maar zelf met iets homeopatisch gaan starten. Ik hoop dat hij dan een beetje eetlust gaat terugkrijgen, dat lijkt me ook handig. Helaas communiceerde een vriend van verderop niet goed waardoor ik heen en weer reed met mijn pilletjes terwijl hij een uurtje later op bezoek ging en ze mee had kunnen nemen. Zucht. Gelukkig kwam poes me meteen begroeten toen ik thuis kwam.

klik voor groot