Vandaag was ineens de wind gaan liggen en was het stralend weer (nog steeds). Ik had al met potlood aangegeven dat ik vandaag naar Holy Island zou kunnen gezien het getijde en aangezien het zulk fraai weer was, zijn we in de ochtend snel op weg gegaan. Het blijft een bijzonder eilandje met een weg die volledig onder water loopt bij hoog water. Er is een kasteel en een priory en verder vooral veel natuur. Ik zal morgen de foto’s van het kasteel en de priory posten.

Dit jaar kom ik er voor de vijfde keer alweer en deze keer hadden we een bijzondere ontmoeting op het strand!

Toen ik de zeehond zag liggen, werkelijk een enorm eind van de zee, dacht ik aanvankelijk dat hij dood was. Maar toen ik eens goed keek, zag ik dat hij rustig ademde. Toen ik dichterbij kwam, zag ik normale ogen en geen eng schuim rond de bek zoals bij longworm. Ik zag dat ooit eens op Helgoland. Je ziet meteen dat ze niet in orde zijn. Maar deze lag alleen op een hele rare plek zo alleen en ver van het water.

klik voor groot

Ik stuurde een SMS aan Bobby om te vragen wat hij ervan vond en toen ik het eens even aangekeken had, dacht ik dat hij wel OK was. Waarschijnlijk vermoeid door de harde wind van de afgelopen dagen. Over enkele uren zou het al hoog water worden en dan zou hij weer weg kunnen en ik zag aan de sporen op het zand dat hij ook een stuk had bewogen. Waf vond het allemaal wel erg lang duren en kwam uiteindelijk toch maar eens kijken en struikelde bijna over de zeehond. Toen was hij echt wakker en toen ik zag dat hij met veel kabaal een aanval richting woeffie inzette, besloot ik helemaal dat hij OK was. Gelukkig!

klik voor groot

Dit was wel een bijzondere ontmoeting. Eerder zagen we al een zielige Alk en een hele grote kreeft, maar een levende jonge zeehond nog nooit eerder. Leuk!