politiek voor kinderen
ik kreeg net een overzichtje van iemand over ‘politiek voor kinderen’. heel verhelderend. ik weet helaas niet wie het gemaakt heeft. dus de bronvermelding moet ik schuldig blijven

van moeder
zo vreemd. ik krijg weer een kaart voor ene richard rustenhoven. die woont hier dus niet. ik heb net al in de telefoongids gezocht, maar nergens hier een meneer rustenhoven. vorig jaar kreeg ik ook een kaart weet ik nog. een kriebelig handschrift. geen afzender. kaart opengemaakt: gefeliciteerd: van moeder. hoe kan dat nou???? die moeder weet toch wel waar haar zoon naartoe is hoop ik? ik weet nog dat ik vorig jaar ook een beetje rotgevoel had dat ik de kaart nergens naartoe kon sturen. noch kon doorsturen noch kon terugsturen. die goede vrouw hoort natuurlijk ook niks en dat is heel onaardig. zouden ze dan helemaal geen contact meer hebben? gatsie, straks krijg ik nog een rouwkaart omdat dit adres nou eenmaal ergens in een boekje staat. nou ja, dan weet ik wel wie het is tenminste, die geheimzinnige afzender en geadresseerde.

stalking
gatsie. ik kreeg gisteren een berichtje met een (zakelijke) vraag van iemand. die heette precies zoals een stalkster van enige tijd geleden. ik voelde helemaal de bibbers bij het idee dat ze me weer gevonden heeft. alleen chello…. ze woonde destijds in een soort boerderij waar ze volgens mij geen kabel zullen krijgen neem ik aan. o wat baal ik hiervan zeg ;-( ik ga in eerste instantie eens even iets veranderen aan het journal. destijds is zelfs de politie en kpn telecom eraan te pas gekomen.

stemgedrag
ik zag net een op een mailinglijst aardige link voorbijkomen om te bekijken wie je zou moeten stemmen: http://www.onlijn.nl/kenjelijsttrekker/

mm was zeer verrassend de uitkomst 😉

waaat? sophia kinderziekenhuis weer uit de bocht
wat is dat nou? ik lees net de trouw online en lees dat sophia haar e-center geopend heeft. vorige maand schreef ik er al over. ik was daarbij betrokken, eerst met babbel op bed en project sterrekind, later met het e-center.

omdat ik maar niets hoorde heb ik uiteindelijk een berichtje gestuurd dat we maar beter de contacten af konden kappen. toen belde diegene die verantwoordelijk was voor het project en vroeg of ik toch weer wilde komen. omdat het me ontzettend leuk leek, en ik bovendien ook nog iets van internet afweet stemde ik toe. ik zou bij de presentatie zijn ergens halverwege deze maand. dat werd weer 1 dag van te voren afgezegd omdat de projectleider ziek was en de brandweer alles had afgekeurd.

zou hebben afgekeurd moet ik denk ik zeggen, want ik lees dus nu dat het e-center geopend werd.

onwaarschijnlijk. wat gaan mensen toch slordig met elkaar om. wat zal ik nu doen? gewoon doen alsof ik gek ben? waarschijnlijk hoor ik nooit meer iets van die vrouw uit het sophia. of toch weer een ku&*& meeltje sturen zoals het vorige? dan ben ik het tenminste kwijt.

gatsie. ik weet dus nu HEEL zeker dat mijn energie niet meer die richting op gaat. en.. ik had dus echt gelijk met mijn vorige ideeen. ik ben benieuwd. ik weet wie er aan meewerken en die man wordt niet gehinderd door enige kennis. toch jammer.

Kinderziekenhuis / Internetten uit ziekenhuisbed
2002-11-29

,,We vergeten wel eens dat het hun ziekte is. En het is toch prachtig als kinderen dadelijk via een website bij mij, als baas van het ziekenhuis, kunnen klagen over het eten of de gordijnen? En wat denk je als je zes uur aan de nierdialyse ligt? Toetsenbord ernaast en je maakt zo een werkstuk voor school.

schema’s en mistakes
ik schreef al eerder over schema’s en hoe deze onze manier van denken en doen bepalen. een mens heeft een aantal schema’s in zijn hoofd, maakt schema’s, vult schema’s aan met nieuwe informatie of past een bestaand schema zo aan dat nieuwe informatie er weer bij past. het is interessant hoe stom dat eigenlijk werkt.

gisteren had ik vergadering in bunnik. ik had bilthoven in mijn hoofd en nietsvermoedend rij ik dus naar bilthoven. dat ik redelijk laat zou komen (omdat het verder weg is), dat het totaal de verkeerde locatie is en nog meer signalen worden gewoon door me genegeerd. pas op het moment dat ik de afrit bilthoven opdraai schiet ‘bunnik’ in mijn hoofd. ik heb braaf de hele weg gevolgd, signalen gemist etc. heel dom dus. maar toch wel grappig omdat het zo mooi in de theorie over schema’s past.

overigens stond ik op de terug weg in 17 plus 5 kilometer file, dat was minder leuk. iemand die snel nog even uit de file wilde en richting den haag wilde afslaan in plaats van te blijven staan richting rotterdam (a20) veroorzaakte bijna een enorme aanrijding. meneer kroop uit de file terwijl er auto;s aan kwamen denderen vanaf de a12. een donkere bmw week uit, zo heftig, dat ik het een wonder vond dat de bestuurder de auto op de weg kon houden en niet tegen de vangrail belandde. ongelooflijk. ook het feit dat er toevallig – ondanks de drukte – niemand op de linkerbaan reed was een wonder. je staat daar dan een paar auto’s achter stil te wachten en ziet het gebeuren. dat zou een ravage zijn geworden omdat iedereen veel te hard reed omdat het het eerste stukje weg zonder file was. wat doen mensen toch een ondoordachte dingen. ik kon me helemaal voorstellen hoe de bestuurder van de donkere bmw een adrenalinestoot door zijn lichaam voelde schieten. je hebt dat wel vaker: eerst handelen en dan dat vreemde gevoel. nou ja, eind goed al goed, het is goed afgelopen maar toch ;-(

en die vergadering? waardeloos. ik geloof niet dat ik goed tegen dat soort dingen kan. geen besluiten, vaag gebrabbel in de ruimte, een dame op leeftijd die er voor een bestuur bij zit en die met haar grote ogen (door de bril ?) je lief lachend sprakeloos zit aan te kijken. nee: ik ben niet lief tijdens een vergadering en nee: ik gebruik soms geen nette woorden. nou ja .

spelling?

deze meel ontving ik zojuist…

wij zijn distrebiteur van aloe- vera producten .
in ons assortiment zijn verschillende producten die heel goed werken op dieren.
we hebben een heat lotion tegen spierpijn.
een gelly om wonden snel te doen genezen.
een drank tegen pijn in de gewrichten en een drank voor de algehele conditie.deze producten zijn voor alle dieren van vogel tot paard.
wij geven op alle producten 90 dagen garantie niet tevreden geld terug.
wij hopen spoedig van u te horen.

fantastisch. zouden die mensen echt iets over de middelen weten? zouden ze het verschil weten tussen artrose en artritis bijvoorbeeld? een drankje tegen pijn in gewrichten. nu is aloe vera voor veel dingen heel geschikt als ondersteuning, maar dit riekt weer erg naar ‘wij hebben 5 produkten voor alle soorten aandoeningen’. gevaarlijk. niet gehinderd door enige kennis zijn ze aan het ‘genezen’.

ik ben heel erg voor alternatieve middelen ook voor dieren trouwens, maar wel met beleid en verstand. reguliere geneeskunde is nu eenmaal voor veel aandoeningen nodig. al was het maar voor een goede diagnose. maar het blijft moeilijke materie.

ik zag laatst op de BBC een prachtige reportage over homeopathie. of water nu wel of geen geheugen heeft voor molekulen. dat is immers waar de homeopathie zich op beroept: de stof is immers zo gepotentieerd (verdund) dat er via analyse geen werkzame stof meer te ontdekken is.
het bleek uit dat onderzoek dat water geen geheugen heeft en dat er geen verschil bleek met gewoon water.

toch blijft het merkwaardig. ik weet dat suggestie een belangrijke rol speelt bij genezing of ‘beter voelen’ en dat de geest een enorme grote rol speelt. denk alleen maar aan de bekende placebo effecten. dat is zelfs zo bij geestelijke problemen. 1/3 heeft baat bij een placebo. dat is op zich geen probleem. het doel is immers “beter voelen of beter worden”.

maar homeopathie werkt bij veel mensen, en uit eigen ervaring; ook bij veel dieren. hoe zit het in dat geval dan met suggestie? dat wordt al lastiger, want je kan moeilijk zeggen ‘je voelt je beter met dit druppeltje’.

de bach bloesem remedies zijn net zo wonderlijk. ik wil best geloven dat het bij mensen een stuk suggestie is. immers: als je je herkent in de beschrijvingen ben je je al bewuster van het probleem en dat is de eerste stap op weg naar ‘verbetering’. maar het werkt uitermate goed bij kinderen en dieren. en weer: die kan je geen stukje suggestie meegeven.

fytotherapie is weer een ander verhaal. vreemd genoeg is dat ook meer geaccepteerd als ‘werkzaam’. neem alleen al de digitalis: hartmedicijn. maar deze plant staat ook gewoon bij je in de tuin (vingerhoedskruid). aconitum (monnikskap) vind je ook in de tuin en werkt prima tegen pijn en ontstekingen. ook uit eigen ervaring kan ik zeggen dat de fytotherapie erg succesvol is bij mensen en dieren. minder weerstand ook vanuit de regulieren geneeskunde.

dan een andere tak van de alternatieve boom: de supplementen, vitaminen en mineralen. ook daarvan wordt vaak gezegd dat het onzin is omdat we toch wel alles binnenkrijgen. het zou alleen maar geldklopperij zijn. maar inmiddels komen steeds meer signalen dat bepaalde stoffen toch wel bijzondere effecten hebben. werd Q10 bijvoorbeeld eerst verwezen naar de hoek van ‘onzinmiddelen’ nu blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat het werkzaam is tegen parkinson. het zijn de eerste bevindingen maar toch. L-carnitine is gewoon aan te tonen middels een bloedonderzoek en wordt ook voorgeschreven door de arts. was eerst ook maar een onzinmiddel. het lichaam maakte het immers zelf aan.

ik weet het niet. een lichaam is een chemische fabriek die in evenwicht moet zijn om te kunnen functioneren. soms werken ‘alternatieve’ middelen daar prima bij. en waarom ook niet. zolang de therapeut maar zijn grenzen weet en niet willens en wetens zijn eigen therapie aan de man wil brengen. daarvan zijn immers voorbeelden genoeg. en dat is gevaarlijk. ik weet wel dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid moet nemen, maar als je ziek bent of pijn hebt dan zoek je vaak naar allerlei mogelijke oplossingen.

nee, ik ben nog steeds dik tevreden met de supplementen die ik zelf gebruik. en beer is erg blij dat baasje allerlei spannende flesjes en dingen in huis had toen hij zo’n pijn had dus wat dat betreft… 😉

koopje

maar ook leuke dingen in den haag meegemaakt. een prachtige winkel…. tuttige vrouwen. je kent dat soort winkel wel. maar toegegeven, hele leuke dingen. daar wilde mijn zus iets van hebben, dat was ons doel van de middag. een soort windlichten voor buiten. ik had al een plaatje gezien en hier in de buurt gezocht, maar omdat ik ze niet kon vinden togen we dus naar die winkel. er zouden twee winkels zijn die ze op voorraad had wist mijn zus. enfin. ze waren er inderdaad, dus ik neem er twee. 59 euro. hartstikke duur dus, maar mijn zus had me al voorbereid. ik vraag of ze ingepakt kunnen worden en ja hoor. de dozen worden gehaald en alles wordt keurig ingepakt. glas ingepakt, in de doos, doos inpakken, tasje erbij… we waren ruim 20 minuten verder maar dat geeft niet. ok missie geslaagd dacht ik.

even de tassen terugbrengen. nou ja, toen zagen we dus die bon.

maar we lieten ons niet uit het veld slaan door de bon. we waren immers op koopjacht….. daarna toch nog even naar die andere winkel om te kijken wat ze daar allemaal hebben. wij naar binnen. ja! daar staan inderdaad dezelfde kandelaars. even kijken wat ze hier kosten, want ik ben tenslotte een zuinige nederlander. geen prijskaartje te bekennen. even vragen. ‘ik dacht 12,95 euro’ zei het meisje in de winkel. nog even vragen aan een ander. ja, dat was de prijs. dus ik meteen ‘doe mij er dan maar twee’ 😉

dat scheelt. precies hetzelfde. toegegeven: mijn zusje wist dat het verkeerd moest zijn omdat ze al eerder in die winkel had gekeken. toen scheelde het een euro met de andere winkel. maar dit was minder dan de helft en tsja, dat kan ik niet laten lopen natuurlijk.

en die andere kandelaars? die hebben we weer opgehaald uit de auto en geruild. de mevrouw die 20 minuten had staan inpakken keek ook wat zuur moet ik zeggen. vreemd.

bekeuring

ooit in den haag geparkeerd? ik wel. gisteren met mijn zus. alleen waren we ons van geen kwaad bewust. op het parkeerterrein bij de bonneterie in de buurt (binnenhof) mag je niet meer parkeren. er zijn wel invalidenparkeerplaatsen en daarom reden we daar juist naartoe.

stel je dan de situatie voor: begin van de straat twee borden boven elkaar: een laad en los bord en een invalidenparkeerplaats. verder op het wegdek geen strepen of tekens zoals een rolstoel of een mannetje met steekkar.

ok. conclusie: de 5 plekken zijn invalidenparkeerplaatsen en laad- en losplaats. we hebben daar dus keurig geparkeerd. parkeerkaart erbij, invalidenparkeerkaart.

we komen terug: bon. juist ja.

eens even kijken. ok. er blijkt op de eerste plaats een rolstoel op het wegdek getekend te zijn. als daar een auto op staat zie je die dus niet. als alleen de eerste plaats een invalidenparkeerplaats is, dan zou het laad- en losbord vanaf plaats 2 moeten staan, want anders zou het eerste plekje ook laad en los plaats zijn. en waarom staat er dan nergens verder iets op het wegdek? noch een rolstoel noch een mannetje met steekkarretje?

volgens mij is dit een ‘onduidelijk geval’. pfffff dat wordt dus weer briefje schrijven en eventueel voor laten komen.

want dit gebeurt meer. inmiddels weet ik dat je niet op een laad- en losplek mag staan, dat zou ik ook nooit meer doen. maar als er een bord staat ga ik ervan uit dat ik daar gewoon mag staan.

we boffen nog dat we geen klem hadden of waren weggesleept. dat zou helemaal zuur zijn.

wordt vervolgd….

klm
hahaha ik zie net een artikeltje over de klm en mensen met een mobiliteitsbeperking. wat een prachtige kreet voor iemand met een rollator of rolstoel.

wat een prachtig plaatje. een mooie ongehavende vrouw met een knappe man die duwt. in een uniform nog wel. zou het de purser zijn.

haha laat me niet lachen. toen ik de vorige keer naar spanje reisde was de lift kapot waarmee ‘mensen met een mobiliteitsbeperking’ naar binnen worden getild. er stond een man met krukken. en inderdaad die stond. ruim een UUR. te wachten totdat de lift het deed. ik was allang op het platform daar gaan zitten, maar goed. een beetje service? nee dus.