Morgen komt de fotograaf voor de brochure en presentatie. Dat betekent dus schoonmaken en opruimen. Ik huurde daarom een boedelbak en reed vandaag twee keer naar mijn zus om spullen in de garage op te slaan. Woefje mocht niet mee en wachtte zielig achter het raam toen ik weg reed….. Zielige woef.

Inmiddels wordt het langzaam wel wat. De bijkeuken is zo goed al klaar en schoon. Een van de kamers boven is veranderd in een slaapkamer met een nep bed. Ons kampeermatras ligt op verhuisdozen en is verder opgemaakt. Hoop niet dat er iemand op gaat zitten. Op zolder ligt een klein 2 persoonsbed. Ineens is dat een slaapkamer geworden in plaats van een sport ruimte en opslag. Best opvallend. Daarvoor moest ik dus een tweede keer met de aanhangwagen op pad omdat er nog een massagetafel, trampoline, doggyride etc. stond! Ik moet vanavond nog even doorbuffelen en dan morgen de fotografie sessie. Ik wil liever niet dingen verstoppen maar meteen zoveel mogelijk opruimen en uitzoeken omdat ik anders straks weer opnieuw moet beginnen.

Nog een paar dagen…. Ben benieuwd wanneer het huis nu ‘live’ gaat en of er kijkers komen. Een beetje mooi weer hebben we dus wel nodig want dan is het huis het mooiste.

Jawel nog een postje want we zijn er nog steeds niet hoor. Gisteren werd de muur weer bijgewerkt zodat dat minder zichtbaar zou worden. De schilder was niet om 8.30 gekomen maar ergens om 14 uur vanwege auto probleem of weet ik veel waarom. Maar toen hij er eenmaal was, ging hij aan de slag met de muur. Met succes overigens. Maar later in de middag ontstonden ineens twee blaasjes. Ondertussen was de schilder eindelijk eens begonnen aan de twee buitenkozijnen en toen hij beneden kwam, liet ik de blaasjes zien. Weer iets om weg te werken dus. Gisteren werden de twee kozijnen voor de eerste keer in de lak gezet en vandaag zouden die afgemaakt worden en zou de muur ook afgemaakt worden. Hij wilde om 6.30 komen. Nou ben ik de beroerdste niet dus ik stemde toe. Geen loopje met wafje in de ochtend maar klaar voor de schilder. Het wordt eentonig maar vandaag kwam hij dus om 13 uur precies. Om 10 uur kreeg ik bericht dat hij zich verslapen had en blijkbaar duurt het daarna nog 3 uur. Ik heb deze keer wel van alles gedaan en niet ‘gewacht’. Maar terwijl ik dit tik ben ik inmiddels wel erg moe geworden eigenlijk. Ik heb wat dingen ingepakt na al mijn klusjes van vanmorgen en nu heb ik geen puf meer om iets te doen. Dit hou je een paar dagen vol maar niet anderhalve week dat is duidelijk.

We twijfelen nu wat we moeten doen met huis nummer 2. Op deze manier komt dat natuurlijk nooit klaar. Gisteren heb ik al iemand anders laten opdraven (met 98 positieve reviews!!) voor een offerte voor het andere huis. Maar aangezien er al een fors bedrag betaald is (dom) moet daar wel iets gebeuren. Wellicht eerst de zolder afmaken daar en dan eens kijken. Het komt in ieder geval niet klaar voor ons vertrek, dat is duidelijk. Jammer want de huizen gaan snel en wie weet hadden er al bezichtigingen plaats kunnen vinden.

Eerst dit huis nu klaar en dan maar verder kijken. Ik kan hem er nu niet uitgooien helaas…. Zucht.

Gisteren bleek dat de scheur gewoon weer zichtbaar was geworden op de hoge muur in de werkkamer. Ik ben dus benieuwd wat er vandaag allemaal gaat gebeuren. Om 8.30 is er natuurlijk nog niemand en rond 9.30 belt S. me dat de schilder ‘gewond’ is maar wel naar me toe komt. Ik leg maar vast een doosje pleisters klaar en jodium enzo. Als hij komt, stelt hij zich vreselijk aan. Ik zeg dat hij zijn hand eerst moet uitwassen en als hij zegt dat het prikt, grijp ik gewoon zijn hand en hou het onder de kraan. Aansteller. Daarna verzorg ik de hand. Hij vraagt of het niet gehecht moet worden. Ik zou niet weten wát er gehecht moet worden dus ik pak zijn vinger in en zeg dat hij nou jammer genoeg niet meer kan bellen en schilderen tegelijk. Ha! Later op de dag zal blijken dat het toch allemaal wel meevalt want hij belt en schildert dat het een lust is. Na de twee paracetamolletjes gaat hij dan eindelijk aan het werk.

Vandaag wordt dus de scheur ook weer aangepakt. Gelukkig is de steiger er nog en in plaats van de hele steiger op te bouwen, zet hij een ladder op het laagste niveau. Zo kan het ook wel even maar ik ben benieuwd of hij ervan af dondert. Dat gebeurt overigens niet. Ik heb de tafel alweer losgemaakt en verschoven en gelukkig zitten de lampen in het plafond er nog niet allemaal in dus dat is veilig. De wandlamp kan gelukkig gewoon blijven hangen. Wat een geklooi.

Nu even afwachten of alles acceptabel opdroogt. Het kan niet zo zijn dat alles gedaan is en de scheur waar het om draaide nog volop zichtbaar is natuurlijk. Morgen verder kijken misschien komt het wel goed.

Overigens is het houtwerk klaar. Ik snap eigenlijk niet waarom ik nu al jaren tegen die lelijke voordeur aangekeken heb als ik zie hoe strak en glanzend het er nu uitziet. Nou ja weer wat geleerd dus. Morgen de buitenkozijnen en dan zou het hier klaar moeten zijn.

Oh nee toch niet want vrijdag komt de timmerman voor de terrasdeuren die niet goed open gaan. Hoop dat dat dan ook opgelost is/wordt.
Op naar het volgende weekend. Elke keer hopen we weer een stapje verder te zijn en meestal is dat ook zo.

Het valt allemaal niet echt mee, maar ik weet dat natuurlijk aan alles gewoon een eind komt. Gisteren was de binnenboel grotendeels klaar, en was ik van plan te gaan schoonmaken met M. mijn lieve vriendin die wel wilde helpen. Het was de bedoeling om de werkkamer weer klaar te maken en in te richten. Terwijl ik me buk om even te gaan schrobben op de vloer zie ik iets vanuit mijn ooghoek. De scheur! Ik kijk naar boven en warempel. De scheur van boven naar beneden waar alles mee begonnen was, was weer zichtbaar. Ik ga kijken aan de andere kant en zie daar ook de andere scheuren gewoon weer zitten. Wasda nou? Ik ben misschien te moe inmiddels om te huilen want ik registreerde het en baalde er natuurlijk wel enorm van. Maar vroeg me ook af hoe het zou komen. Ik blies even uit bij S. via de telefoon en keek nog eens. Raar. Ik heb 4 jaar geleden allerlei zet scheuren in de muren weggewerkt op mijn manier e die zijn nooit meer zichtbaar geworden. Nu doet iemand anders het die er iets vanaf moet weten en is alles na 2 dagen gewoon weer zichtbaar. Ik maak maar half half wat schoon met M. want dat heeft nu niet zoveel zin natuurlijk. Gelukkig is de steiger er nog anders was het echt lastig geworden. Morgen maar eens kijken wat de schilder ervan zegt. Eerst zorgen dat al het houtwerk nu klaar komt en dan dit weer aanpakken dan maar. Wordt vervolgd maar als ik dit van te voren geweten had…… We hebben nog een kleine week voordat de fotografie gedaan wordt en dan moet alles dus spic en span zijn en vooral ook kláár zijn!

Gisteren zat ik met plezier en verbazing te kijken naar oude postjes in mijn weblog. Ik zocht namelijk iets over de oude lekkage die ik ooit had in de werkkamer die nu momenteel geschilderd wordt, en al klikkend kwam ik op mijn berichtjes uit 2007 en 2008 waar ik ook al bezig was met een huis. Maar destijds vanuit een hele andere situatie. Ik was toen wel ver met een woning, maar dat is niet door gegaan.

Maar ook over de lekkage vond ik een berichtje. In 2008 kwam het water door de muur in de werkkamer. Toen er geschilderd was hier, bleef ineens een rare plek over die ik vaag vond lijken op de oude plek uit 2008. De schilder dacht dat het wel goed zou komen en nadat ik alle verwarmingen aan had gezet in de werkkamer bleek dat ook te kloppen. Alles ziet er strak uit en de plek is weg. Gelukkig maar, anders had de opknap beurt een averechts effect gehad natuurlijk.

Dat schilderen hier was wel even een probleem. Je kunt nergens bij vanwege de hoogte en uiteindelijk hebben we alsnog alles weg kunnen krijgen dat in de weg stond, zoals de lange werktafel etc. Tijdens een nachtje nadenken, bedacht ik ineens dat je met een buro stoel ook een steun kon maken waar de tafel op zou kunnen rusten en met drie gezaagde balken eronder lukte het uiteindelijk om de tafel te verschuiven richting het raam zodat de steiger bij de muur kon komen. De hoogte daar is bijna 6 meter dus dat is echt een enorme hoogte.

Maar inmiddels is die klus geklaard. De reden dat dat moest waren zet scheuren over de hele hoogte op verschillende muren. Dat is natuurlijk geen gezicht en schrikt mensen ook af. Ik had in 2014 al een offerte gevraagd maar zag er toen van af vanwege de gigantische hoeveelheid werk die op mij neer zou komen. Nou dat klopte dus ook. Maar nu moet het wel en is het gedaan.

Verder wordt de bijkeuken wit gemaakt en het houtwerk daar gelakt. Ook de voordeur en het keukenraam wordt nog gelakt. Dat keukenraam was achterstallig onderhoud want dat had al langer geleden moeten gebeuren.

Maar als je ziet wat er in 3 weken nu allemaal toch gebeurd is, valt het niet eens tegen eigenlijk. We zijn er nog niet, maar het komt goed. Dat weet ik zeker.

Verhuizen? Ik ben nog niet eens aan het verhuizen. Ik vraag me wel af waar we aan begonnen zijn eerlijk gezegd. Waarom moest dit eigenlijk zo nodig? Afgelopen weekend zijn we heel hard weer aan de slag geweest met de huidige woning. Mijn lieve vriendin M. kwam zelfs helpen met stoffen en zuigen terwijl ik aan het opruimen was. Beetje achterstallige dingen, dat moet ik toegeven. Er wordt dus ook volop opgeruimd en weggegooid. Maar ook worden klusjes gedaan waar ik dus al jaren tegen aan hik. Het lichtsnoer onder het bad lag al tijden los en zit nu weer vast, de kleur van de muur in de slaapkamer is eindelijk weer zoals het hoort. Een hele oude lekkage plek in het plafond (toen een monteur vergat de kraan dicht te doen) heb ik weggewerkt etc. Ongelooflijk wat een verschil dat allemaal al uitmaakt. De zonnebank is weg van zolder waardoor extra ruimte komt… Allemaal plannen die al eeuwen er lagen. De verf stond bijvoorbeeld ook al 2 jaar klaar met kwasten, potten en kranten en al. Maar goed… komt tijd komt raad en dat is nu allemaal gedaan.

Vanmorgen kwam de taxateur hier en die was met 10 minuten weer weg. Ik merk al dat dit soort dingen inderdaad beladen zijn. Ik heb dit huis helemaal laten verbouwen in 2000/2001 en helemaal gemaakt zoals ik mooi vond. Daar kan je iets over te melden hebben en dan gebeurt dan ook direct. ‘Je moet er wel van houden’ hoorde ik dus vanmorgen van de taxateur over mijn openslaande deuren met roedeverdeling. Hij vond het zelf wel mooi maar jonge mensen ‘zouden dit minder kunnen waarderen’. Nou ja, ik was toch echt 17 jaar jonger dan nu toen ik dit kocht en vond het toen al prachtig en nu nog steeds. Die ruimte hier en dat licht! Er zijn niet veel huizen die dit hebben weet ik inmiddels.

Maar zo kijken anderen natuurlijk niet en dat begrijp ik goed. Ik begrijp dus ook goed dat je zelf zeker niet bij een bezichtiging moet zijn. Iedereen heeft immers wel iets te melden over een woning… al was het maar om de prijs te drukken.

Morgen komt een makelaar voor een indicatie van de vraagprijs. Maar daarna begint alles pas. Voor mij gaat alles verder want ik moet nog volop opruimen en weggooien. Met zo min mogelijk straks weer opnieuw beginnen!

Wordt dus vervolgd.

Inmiddels heb ik afgelopen weekend mijn slaapkamer muur geschilderd voor de verkoop. Ik probeer terug te zoeken wanneer ik dat wandje de verkeerde kleur gaf per ongeluk en het idee had ‘dat nog eens opnieuw te doen’. Tot mijn verrassing verpestte ik dat wandje in september 2013 en daarmee heb ik dus blijkbaar maar liefst 4 jaar tegen een verkeerde kleur muur aan zitten kijken. En eh… heeft er dus ook 4 jaar een doos met verf in de kamer gestaan om dat ‘nog eens even te veranderen’….. Oei.