Langzaam wordt het weer drukker in de tuin en komt alles wat ik al hád aan gasten weer terug. Eind van de week zullen de zuilen weer werken en is alles weer terug zoals het was. Ik verheug me erop! Vanmorgen vroeg zaten er twéé fazantenvrouwtjes in de tuin maar helaas had ik de silo’s nog niet gevuld. In de middag kwam mijn mooie man weer eten en ook een woelmuisje met enorme flaporen zat lekker te smikkelen van de restjes die uit een hangende silo vallen.

De spechten vlogen af en aan en verder was het druk met vinken, groenlingen en andere fladderaars. In de middag ben ik aan de telefoon als ik plotseling iets bijzonders denk te zien tegen de boom nét achter de tuin. Een boomkruiper! Die zag ik voor het eerst in Spanje in 2003 en later natuurlijk vaker in de UK. Terugkijkend in mijn weblog, lees ik dat ik in 2004 al eens een boomkruiper in de tuin had maar toen niet op de foto heb kunnen krijgen. Dat herinnerde ik me niet meer. Maar vandaag lukte het me wel om deze op de foto te krijgen! Geen super foto maar toch echt heel herkenbaar. Het zijn zulke snelle vogeltjes! Ze klauteren omhoog én rond de boom en beginnen daarna weer opnieuw, of vliegen naar een andere boom. Super leuk om te bekijken allemaal en zeker hier in mijn eigen tuintje.

Ook leuk was het fazantenvrouwtje dat weer teruggekomen was (alléén) en lekker zat te smikkelen van het lekkers dat er nu wél lag! Een abominabele foto door de ruit met regen maar toch leuk. En nee, omkijken wilde ze even niet dus het kopje is bijna niet te zien helaas. Die losliggende stoeptegel is ook erg leuk. Maar op zich wel grappig dat ze vanmorgen hier dus was, en in de middag gewoon weer teruggekomen is. Nu dus wel voor een lekker hapje.

Het zou héérlijk zijn als de tuin komend weekend helemaal klaar zal zijn. Zuilen aan, lampen aan in de avond en gewoon lekker alles weer opgeruimd. Voral die stapels (en bergen) tegels en klinkers moeten nu maar weer eens gelegd worden. En dan maar genieten van de komende lente met alle beestjes in de tuin. Wie weet wat er nog allemaal gaat komen.

Het is hier een beetje stilletjes zie ik ineens. Niet erg veel te vertellen denk ik.

De tuin is nog steeds niet afgemaakt, dus kan ik nog geen serie van vóór en ná posten. Dat is wel jammer, want de vogels missen de zuilen wel. En langzamerhand wil ik ook wel eens tegen iets anders aankijken dan stapels stenen en ingekuilde planten. Mooie man heeft ook problemen met de landingsbaan in de tuin, want precies op die plek staan de ingekuilde dingen. Of alles op deze manier zal overleven weet ik ook niet.

Volgende week begint de restaurant week. Ik heb er zin in! Ik heb wat onbekende dingen geboekt en ik ben erg benieuwd of het lekker is. Vorig jaar was ik te laat met reserveren, toen was alles eigenlijk al vol. Eind oktober heb ik toen nog wel meegedaan met het brunchweekend en dat was erg geslaagd. Ben benieuwd of dat dit jaar ook weer georganiseerd wordt.

Over 3 weken zit ik alweer bijna op de boot richting de UK. Nu maar hopen op een béétje lekker weer. Ik wil vogels gaan kijken, lopen en shoppen. In januari is dat er niet van gekomen allemaal vanwege de sneeuw. De verhuurder van het huisje bood toen aan om de datum te verzetten, omdat reizen in die periode onmogelijk bleek. dat was dus wel een mooie kans. Ik zou er nog graag in de zomer ook heen willen om de Jan van Genten nog eens te bekijken en die geweldige Puffins. Of dat gaat lukken, weet ik niet.

Ik moet ook nodig gaan studeren, want de tijd vliegt! In juni alweer het eerste examen en in september het eind deel en daarvóór moet ik nog 20 casuistieken schrijven en de scriptie afmaken. Nou ja, wie weet hoe snel ik ineens kan zijn….. Planning maken lijkt geen gek idee, en dat wilde ik al even geleden ook doen.

Eerst maar eens even de dagelijkse dingetjes zoals afwassen dan…..

Gisteren een middagje ouderwets puppy knuffelen. Ik heb zelf geen foto’s gemaakt, maar heb er wel eentje van één van de nestjes.

Maar liefst 11 hondjes klommen over me heen toen ik op de grond zat, en er zaten er nog eens 10 zielig te loeren waarom zij niet óók mochten spelen. Ik heb me laten likken, krabben en bijten. Tot mijn verrassing reageerde ik niet op het speeksel of op de haren en in de ruimte van de puppies rook het nou niet bepaald lentefris. Het was grappig om weer eens zo intensief met honden en hondjes te spelen en te kroelen. Ik mis Beer nog vaak, ook al weet ik dat hij het naar zijn zin heeft (istie al lekker vervelend M? nu hij wat minder loopt?). Maar gek is het wel.

Het was overigens ook erg leuk om nou eens eindelijk de eigenaar van de honden te leren kennen. Ik ‘ken’ haar al eeuwen via internet (ik schat 9 jaar waarvan de laatste 7 jaar intensief) en had haar nog nooit ontmoet. Dat is er dan nu toch echt eens van gekomen. Komende zomer ga ik de volwassen honden eens mooi op de foto zetten in de vrije natuur.

Nu is iedereen weer echt terug op honk na alle veranderingen in de tuin. Mijn mooie man was al eerder teruggekomen en zit alweer op zijn gemakje te smikkelen en komt ook weer binnen. De spechten, staartmeesjes en alle andere fladderaars zijn er ook weer, maar missen duidelijk wel de zuilen die nog niet in de tuin staan. Het roodborstje geniet van alle heuveltjes met sneeuw. Bijna al het tegelwerk in de tuin ligt nog open en her en der staan stapels stenen of liggen heuveltjes met klinkertjes. Er moet dus nog een heleboel gebeuren helaas.

Vanmorgen een leuke verrassing in de tuin, want er zat een fazantenvrouwtje lekker te smikkelen. Toen ik nog eens beter keek, zag ik dat het er twéé waren! Dat is nog niet eerder gebeurd en is natuurlijk ontzettend leuk. Ze dachten natuurlijk dat in een grotere tuin ook wel méér eters konden komen. En dat is ook zeker zo, ze zijn van harte welkom. Er lag gelukkig op alle plaatsen voer, dus hun komst is direct beloond met lekkers. Ben benieuwd of ik de twee vaker ga terug zien.

Helaas stond de camera vlak bij het raam, en aangezien de vrouwtjes heel schuw zijn, wilde ik ze niet storen alleen vanwege een kiekje. Vandaar dus maar een snelle klik door het raam met een ander toestel.

Nu maar hopen dat de dooi snel invalt, zodat ze de tuin kunnen afmaken want ik ben wel heel benieuwd hoe het nou allemaal uiteindelijk wordt, en ik heb erg veel zin in nieuwe plantjes! Erg jammer van de bollen dit jaar. Ik had niet gedacht dat het allemaal zó zou gaan, want dan had ik de bollen we even opgegraven. Volgend jaar maar weer proberen. In de voortuin komt wél al heel wat op gelukkig dus wie weet weet achter ook een verdwaald bolletje de weg terug te vinden. Maar ik had geweldige bossen tulpen geplant, lekker dicht op elkaar en dan véél!

Ruim een jaar heb ik daar tegenaan gehikt, vanwege de kosten en vanwege het ‘gedoe’, maar inmiddels is het vandaag alweer dag 2 dat er aan de tuin gewerkt wordt. Een paar jaar geleden kocht ik een strookje extra grond van de gemeente dat ik al deels in gebruik had, maar deels achter de schutting en het huisje lag. Het is een beetje vreemde driehoek maar bij nader narekenen kwam ik toch wel op een mogelijkheid om het huisje 1.40 meter naar achteren te verplaatsen, waardoor het terras voor de openslaande deuren ook groter zou kunnen worden als ik de bakken zou veranderen waar de zuilen nu instaan. Gisteren is – zonder dat ik het in de gaten had – het huisje al verplaatst en dat ging dus prima. Had ik dáár nou zo tegenop gezien? Het was in een oogwenk gebeurd en zonder schade of rare dingen. Vanaf nu gaan ze dus van achteren naar voren weer alles opbouwen. Het scheelt toch wel een heel stuk al, dat de tuin iets verder doorlopt (het vogelhuisje kan dus straks ook een stuk naar achteren waardoor ik normaler bij de silo’s en pindacakes kan komen) en het huisje verder weg staat. Ben erg benieuwd hoe het er straks uit zal zien als de middenbak wordt opgebouwd en het terras groter zal zijn. Maar voorlopig gaat het goed al moet ik wel – weet ik inmiddels – opletten wat ze allemaal uitspoken buiten. Maar er wordt hard gewerkt en het gaat voorspoedig. Nog even en dan mag de lente komen!

Omdat ik inmiddels veel gewicht heb ‘weggedaan’ (ik kan niet schrijven ‘kwijt’ want ik wil het niet meer terug), moet ik nodig mijn kasten uitruimen. Dat moet ik eigenlijk al járen maar nu ga ik er echt mee beginnen. In de UK kocht ik leuke – passende – nieuwe kleren en die hangen nu op een eigen rekje in een kamer. Niet echt handig dus, want ik zie door de bomen (lees: maten) het bos niet meer. Deze klus staat al jaren op mijn lijstje, maar ik ben nu erg blij dat ik het vorig jaar niet heb gedaan, want er zijn enkele stuks die ik nu prima weer kan dragen en die had ik vást weggedaan, omdat ik ze vorig jaar nog niet eens over mijn knieen kon krijgen. Zo zie je maar, wie wat bewaart heeft wat. Maar toch… Nu gaat het écht gebeuren.

Ben benieuwd wat er overblijft en hoe lekker het straks voelt om een kast open te doen met alleen maar leuke – passende – kleren.

Qua broeken blijft het even rommelen want de broeken die ik tussentijds kocht, blijken inmiddels alweer te groot. Qua gewicht gebeurt er niet meer zoveel, maar wel qua omvang. Erg leuk, maar wel een beetje lastig want wanneer is het nu ‘klaar’. Ik neem aan dat er langzaam wel een evenwicht zal komen, want ik ben niet op dieet ofzo.

Voor nu dus even beginnen met de klus!