Vandaag zakt het zonnetje niet in de zee zoals vorig jaar. Ik ben gewoon thuis en dat is nieuw want de laatste paar jaar zat ik lekker in het zonnetje in Spanje tijdens mijn verjaardag. Vandaag was rustig maar wel gezellig. Met mijn familie een hapje gegeten vanmiddag en heerlijke taart gegeten. Nu lekker thuis rommelen. Mooie kado’s gekregen, onwijs veel kaarten (waarvoor dank) en prachtige bloemen. Ik ben dus verwend! Overigens is mijn weblog ook alweer 8 jaar! Gek idee dat ik al 8 jaar allerlei dingen schrijf en foto’s plaats, met totaal al 1852 berichtjes.

Met een dik been dus ik ga vroeg slapen want waarom het evenwicht er nu ineens zo snel uit is en het been zó dik wordt, begrijp ik niet goed. Gisteren was het ook al dik en pijnlijk, maar verdween dat uiteindelijk wel, en vanmorgen en vanmiddag was het ook redelijk. Tijdens de lunch had ik mijn been zelfs hoog op het randje van de stoel tegenover me.

Ik word er erg sikkeneurig van en een beetje wanhopig ook wel. Precies 20 jaar geleden begon de ellende en sindsdien zijn er zó veel dingen bijgekomen. Wat begon met een gigantische bekkenvene trombose en longembolieen, breidde zich in de loop der jaren uit met CVA’s, hartproblemen, een pacemaker (laatste wissel begin april dit jaar, nog (zeker) tien keer een trombose (zowel links als rechts) en meer onaangenaame dingen. En het houdt dus blijkbaar maar niet op, want de laatste trombose is van afgelopen februari. En dat geeft dus veel problemen met dat been, waar al op zoveel plaatsen oude stolsels zitten die de boel dichthouden.

Anyway, wat misschien heeft bijgedragen is het staan bij het aanrecht gisteren. Ik maakte namelijk weer eens een lemon meringue taart die ik vorig jaar ook maakte (met recept). Deze keer wat aangepast omdat de citroenvulling aan de slappe kant bleef vorige keer en pas na veel aanpassingen de normale dikte kreeg. Dát lukte dus deze keer prima, alleen vond ik dat de hechting tussen geel en wit niet goed was. Deze keer ook de dubbele hoeveelheid bodem gemaakt zodat ik een mooie opstaande rand kreeg. Al met al goed gelukt en lekker.

klik voor groot en gallery

Toch leuk om de foto’s van de taart van vorig jaar te bekijken. Er lijkt wel wat vooruitgang in te zitten. Wie weet is de taart volgend jaar perfect! Lekker was ie wel!

Kijk, ik wist natuurlijk al dat ik een leuke hond was die er niet slecht uitziet. Maar de laatste dagen ben ik uitzonderlijk leuk kennelijk. Ik heb ineens errug veel aandacht, vooral van mannetjes honden, maar zelfs andere dames schijnen me aantrekkelijk te vinden. Ik vind het momenteel ook allemaal erg leuk, al die aandacht en blijf er zelfs voor staan. Normaal snauw ik een mannetje wel af als die te dichtbij komt.

Gisteren veroorzaakte ik al een valpartij van fietsers. Althans, ik dénk dat het door mij kwam. Ik wandelde lekker met vrouwtje en ineens hoor ik achter me het geluid van vallende fietsers. Toen ik omkeek, kwam een grote Leonberger statig aangewandeld en zag ik twee fietsen en twee mannen op de grond liggen. Had nog nergens erg in eigenlijk. Maar één van de fietsers kwam later langs en vrouwtje vroeg wat er nou was gebeurd. Toen bleek dat de man gevallen was doordat die grote hond opeens vóór de fiets was gelopen. En ehm nou ja, die grote hond was dus op weg naar mij, want inmiddels wandelde hij achter ons aan.

Ik liep natuurlijk al aan de riem en de hele weg liep die grote hond achter ons aan. Vrouwtje moest hem steeds wegjagen. Dat ging vrij makkelijk, die hond deed eigenlijk verder niks. Maar de eigenaar deed óók niks en ik merkte dat vrouwtje aardig geirriteerd was, toen ze bijna bij de dijk aankwam en die stomme hond nog steeds mee wandelde. Uiteindelijk zijn we maar teruggelopen en heeft het baasje die grote hond opgehaald. Raar hoor dat dat allemaal zo lang moest duren.

Vandaag was het niet veel beter. Omdat ik een beetje kotsie moet doen en een rommelend buikie heb, zijn we na de lange wandeling van vanmorgen al twee keer kort hier in de buurt even buiten geweest. Vanmiddag kwam ineens een grote Golden Retriever op me af. Nou díe vond ik wel leuk eigenlijk en ik deed enthousiast mijn staartje opzij. Mocht ook alweer niet, maar die blonde stoot liet zich niet wegsturen. Uiteindelijk kwam een klein meisje eraan en die nam die lekkere kerel mee aan de riem en wij vervolgden onze weg door het hoge gras. Maar ineens hoor ik kletterende voeten op het bruggetje en als ik omkijk, zie ik nog net een glimp van die blonde stoot die een klein meisje voortsleept. O jee. Al snel komt de Golden op me afrennen, zijn lange riem en rollijnhouder achter hem aan fladderend. Geen meisje meer te bekennen. Inmiddels loop ik natuurlijk ook alweer aan de riem.

Uiteindelijk moest ik met het meisje meelopen aan de riem, en liep baasje terug met die blonde stoot. En moeite dat ze had! Blij dat haar schouder niet uit de kom is getrokken door dat beest want hij was duidelijk ontzettend sterk. Vrouwtje heeft dat beestje aan een boom vastgebonden, en toen zijn wij hard naar huis teruggerend zodat het meisje ook weer verder kon gaan met dat lekkere ding.

Jammer hoor, maar misschien wel beter zo. Vandaag is dag 21 van mijn loopsheid al. Ik geloof wel dat vrouwtje een beetje gek van me wordt. Ik ben een echte ‘hot dog’ en bovendien is dit al de tweede dag deze week dat ik kotsies moet doen. Vanmorgen was er nog niks aan de hand, maar ineens liet ik mijn oren zakken tijdens de wandeling en moest ik kotsen en daarna nog een paar keer. Nu lig ik lekker op mijn bedje. Het hart en de rijst die vrouwtje speciaal klaarmaakte, wil ik ook niet. Eerst maar even uitrusten en bijkomen en mijn maagje tot rust laten komen. Even dromen over mooie blonde mannen….

En nog eentje uit dezelfde molenserie. Deze viel beter in de smaak bij de opdrachtgever dan de molens met het schaap. Ben benieuwd of ik nog een keer moet uitrukken. Ik zou zelf graag nog die schapenwolkjes zien. Eigenlijk hoop ik dat de wind gedraaid is in augustus, zodat de wieken misschien deze kant op staan en ik nog een keer over dit watertje de serie kan maken. Maar ja… of de lissen dan nog bloeien en waterlelies, dát is de vraag….. Nee, een foto maken is zo eenvoudig nog niet geloof ik. Lucht…licht…natuur…. alles moet bij elkaar komen.

Molens zijn typisch Nederlands. En als iemand molens aan de muur wil hebben, dan trek je er dus op uit als je ziet dat er schapenwolkjes zijn met een mooie blauwe lucht. Natuurlijk zijn de schapenwolkjes dan toch net weer verdwenen als ik bij de molens aankom, maar gelukkig staan er nog wel schaapjes in de weide. Ook leuk….

Nu maar afwachten of zoiets de bedoeling was. Ik vond dit de leukste door de diepte in de foto (groot schaap vooraan, molens op de achtergrond, wolkjes en lijnenspel). Heb nog een hele serie gemaakt. Met en zonder schapen, molens veraf en dichterbij. Horizon in het midden (jakkie) en andere verdelingen. Grom. Beetje duidelijkere opdracht was niet slecht geweest want met een beetje pech sta ik er later deze week wéér.

Gisteren was het ineens zalig weer in de avond en zijn we lekker op pad gegaan voor de langere wandeling. Vrouwtje had haar steigerwerk weer omgedaan en hoppekee, daar gingen we. Dat heb ik lekker niet nodig, want als het niet al te heet is, kan ik uren rennen en gek doen.

Lekker rustig was het, geen kip te zien. Nou ja, wel een soort kippen, zwarte kipjes met van die witte schildjes op hun voorhoofd. Meerkoetjes geloof ik. Die zijn leuk. En ook eenden, die zitten met z’n tienen op het fietspad. Ik krijg altijd vieze poeppootjes als ik over dat paadje moet wandelen. Jakkes.

Vlak bij het verste punt liep een grote witte vogel in het weiland met zwarte vleugels en een rode snavel. Ooievaars, weet ik nu. Er staan twee palen waar ze op nestelen maar dit jaar schijnen er geen kleintjes te zijn geweest, hoewel vrouwtje van het voorjaar nog een wip heeft kunnen vastleggen van dit paartje. Jammer maar helaas. Maar ze zijn er nog wel en ik weet inmiddels dat ik daar dus niet achteraan mag rennen. Dat doe ik dus ook niet, en gisteren moest ik dat weer eens in de praktijk brengen. We gingen ’trainen’. best leuk! Inmiddels snapt vrouwtje hoe ze me moet laten liggen, want met de juiste handbewegingen doe ik dat zelfs op afstand. Knap dat ze dat eindelijk begrijpt. Verder leer ik nu ‘voet’. Waar dat voor dient weet ik niet en het handgebaar lijkt wel erg veel op ‘liggen’ als vrouwtje dichtbij staat dus dat snapt ze nog niet helemaal denk ik, hoe ze me dat moet leren.

Uiteindelijk zijn we een nieuw paadje ingeslagen en dat was gaaf. Lekker rennen en allemaal nieuwe luchtjes. Vrouwtje speurt wel om zich heen of er mannetjes zijn, want als een mannetje aan mijn billen snuffelt, doe ik lekker mijn staart opzij en ben ik er helemaal klaar voor. Beetje laat ja, want ik ben alweer 15 dagen loops. Nou ja, langzaam hondje he. Op een gegeven moment werd ik geroepen en ging ik eens kijken wat er was. Er kwam een hondje aan en omdat vrouwtje me nogal dringend riep, nam ik de kortste weg…. Ahum. Ik had beter om kunnen lopen want ik geloof dat het niet zo handig was om door die zwarte sloot te gaan. Het leek wel olie. Vrouwtje vond het niet zo erg geslaagd geloof ik. Ik ben dus weer gewassen toen ik thuis kwam, en er ging bijna een hele fles shampoo doorheen want die vieze rommel ging er helemaal niet uit. Inmiddels ben ik weer helemaal schoon, ruik ik lekker en ben ik ook alweer geborsteld. Ook mijn baardje en snorretje zijn gekamd. Hahaha dat zal niet lang duren dat ik zo lekker schoon ben denk ik! Maar ik dacht dus écht dat ik braaf was, om zo die snelle route te nemen hoor.

Nu lekker maffen want vanmorgen hebben we ook alweer een lekker rondje gewandeld. Lekker nét voor het zonnetje uit, dus die wandeling heb ik maar vast te pakken!

Deze week is het alweer warrum. Vanmorgen heb ik fijn gewandeld met vrouwtje. Die heeft nu een of ander ding om haar knie en daarmee kan ze redelijk uit de voeten, zo lijkt het. Lijkt me bere-warm en niet lekker zitten, maar goed. Zo kunnen we wel lekker samen scharrelen. Veel gezien vanmorgen en vrouwtje kwam allerlei mensen tegen met wie ze even babbelde. Gelukkig zonder honden, want ik ben nog steeds wel in voor een wippie. Zodra vrouwtje een hondje aan ziet komen, moet ik dus aan de riem. Maar goed, dat is volgende week ook allemaal voorbij. Ik draag nu een soort luier, want dat piepkleine broekje was ook al niet genoeg. Vrouwtje is zo lekker wel eens aan het dweilen, want dat was best nodig hier in huis. Zo zie je maar hoe nuttig ik eigenlijk ben! Ik ruim dus lekker niks zelf op van mijn bloeddruppeltjes. Maar ik stink niet, dus vrouwtje mag niet mopperen vind ik.

Vanmiddag wilde vrouwtje weer even wat plaatjes schieten en dus gingen we alleen even achter de huizen op de veldjes kijken. Ineens moest ik blijven zitten. ‘Halt’ heb ik vaag wel geleerd, maar ik weet het niet altijd en ik gelóóf dat ik iets wegjoeg wat niet moest. Een of andere vogel geloof ik. Nou boeien zeg, zo’n fladderend ding. Leuk om achteraan te rennen. Hahaha nou ja in zeker zin doet vrouwtje dat ook met die camera! Maar goed, volgende keer zal ik braver zijn, anders mag ik misschien niet meer mee en dat zou jammer zijn. Dus binnenkort maar weer wat trainen om verschillende commando’s beter te leren kennen.

groene specht

Ik had al eens een groene specht zien wegvliegen als ik even snel met Ziva een rondje wilde lopen achter de huizen hier (of foto’s wilde maken van haar). Maar die vogels zijn ontzettend schuw en meestal zie ik ze pas als ze opvliegen. Toen ik foto’s aan het maken was van Ziva (die het veel te warm vond overigens) zag ik ineens vanuit mijn ooghoek iets op een boom zitten. Een groene specht! Voorzichtig mijn camera gedraaid en geklikt. Natuurlijk niet echt een mooie foto geworden maar zeer herkenbaar als groene specht. En met 200mm kom je ook al niet ver natuurlijk. Maar wat zijn ze mooi! Heel anders ook dan de grote bonte specht. Het lichaam is anders, de snavel is langer en ze hebben bijzondere ogen. Dat is ook nog wel te zien op dit kiekje, die ogen. Geweldig leuk dat ik de vogel nu toevallig zag, want ik kom er bijna nooit meer. Helaas joeg Ziva daarna de vogel al snel naar een andere boom, buiten mijn bereik maar ik had er wel even van kunnen genieten.