Gisteren een nieuwsgierig roodborstje vastgelegd toen we bezig waren met de kano. Zat op handafstand, foto genomen met de telefoon, bijna beeldvullend

Gisteren een nieuwsgierig roodborstje vastgelegd toen we bezig waren met de kano. Zat op handafstand, foto genomen met de telefoon, bijna beeldvullend

Ik ga gewoon door met het proberen de beste foto van de eekhoorn te krijgen. Inmiddels liggen er ook hazelnoten die de vogels helaas ook lekker blijken te vinden….. Vanmorgen zagen we ineens twee eekhoorntjes die elkaar blijkbaar niet leuk vonden. Niet gezellig samen aan de dis dus. Deze eekhoorn zat hoog in een boom maar het lijkt net alsof hij voor mijn neus zit….
klik voor groot
Vandaag zijn we dan weer het meer op geweest. Het waaide heel weinig en hoewel de dag begon met een miezertje, werd het droog zoals voorspeld en bleef het droog. Jammer genoeg begonnen we inderdaad met prachtig weer maar werd het toch donkerder. Maar we zijn langs Kilchurn Castle gevaren!
klik voor groot
Gisteren heb ik natuurlijk een paar keer geprobeerd het eekhoorntje te vangen. Ik vond de foto van het diertje op de stronk erg mooi vanwege de houding. Later op de middag zat de eekhoorn ineens aan de andere kant van de tuin bij de boom midden op het grasveld waar we de vogeltjes voeren. Die voederaar vond hij ook wel interessant en blijkbaar vormt zoiets geen enkel probleem.


Het was leuk om naar de balancing act te kijken van de eekhoorn. Ik sloop ondertussen naar buiten op de sloffen van S. om een foto te maken.
Gisteren postte ik al een wazig kiekje van de eekhoorn die hier komt smikkelen. Vandaag probeerde ik het weer toen we hem zagen scharrelen. Gelukkig wilde hij wel even poseren op een stronkje. Rennen door de bomen is ook leuk maar is weer net wat lastiger vastleggen….


Inmiddels hebben we al enkele keren een eekhoorntje zien rennen in de tuin. Helaas hebben we de pinda’s (heel slim) achter een bankje gelegd en ook nog eens op een donkere plek…. Maar vanmorgen zat hij weer lekker te smikkelen en konden we lekker kijken naar de veelvraat. Een foto lukt nog niet zo goed want dat moet door een vies raam en dan is het wel erg donker en ver weg allemaal. Op deze foto zat de eekhoorn hoog in een boom. Maar toch een herkenbaar kiekje. Dat wordt dus de uitdaging voor deze trip…. een fatsoenlijke scherpe foto.

Gisteren waren we helaas te laat thuis om nog met de kano op stap te gaan hoewel het prachtig windstil weer was. We zijn wel bij de buurman gaan kijken naar de jetty die we zouden mogen gebruiken om de kano het water in te laten. Vandaag besluiten we dat we een kort rondje gaan varen vanaf de buurman. Even alles ontdekken voordat we vanaf het hotel verderop een stukje gaan varen. Bovendien hebben we niet zoveel tijd omdat er vanaf 13 uur regen voorspeld wordt en de wind zal gaan toenemen. Daarom kiezen we voor een rondje richting het zuiden om te starten zodat we de wind mee zullen hebben op de terugweg. Zo gezegd zo gedaan en in de ochtend gaan we in de tuin de boot klaarmaken. Maar dat valt niet mee. De boot is erg koud geworden en dat bouwt niet goed op. Bovendien ligt de boot schuin op het gras en uiteindelijk besluiten we de boot naar de hal te brengen die warm en lang is. Ik leg handdoeken op de grond en al snel ligt de boot binnen. Daarna is het klusje zo gepiept en is de boot eindelijk klaar. Hadden we daar nou maar meteen aan gedacht. We hadden dan gisteren al de boot kunnen klaarmaken want we wilden de boot uberhaupt hier klaar hebben liggen. Niet eerst moeten opbouwen als het ineens mooi weer is maar meteen weg.
Als we eindelijk buiten staan met onze kano is het weer omgeslagen. Het waait al een beetje en het is niet meer zonnig. We besluiten toch naar de jetty van de buurman te lopen al was het maar om te kijken hoe we eigenlijk de kano in gaan komen. Normaal stappen we immers in vanaf de kant of een steiger en nu moet dat vanaf land. Dan zullen we dus eerst de kano een beetje het water in moeten krijgen voor wat diepte en daarna er zelf in moeten stappen.
We zetten de boot op de kar die we ook bij ons hebben en lopen naar de buurman. Dat gaat eigenlijk prima en al snel komen we bij de waterkant. Daar kijken we hoe we het gaan doen. S. heeft zijn laarzen aan, ik heb alleen schoenen. Uiteindelijk laten we woefje meteen instappen en duwen we de kano het water in. S. loopt een stukje het water in en gaat zitten. Met de laarzen aan gaat dat prima. Ik trek mijn schoenen en sokken uit en leg ze in de kano. Daarna ga ik maar gewoon het water in en duw de kano verder het water in. Als het water tot onder de knie komt, kan ik er ook instappen.
Helaas waait het al vrij stevig en worden we bijna direct weer teruggeduwd richting de kant maar we zetten even aan en uiteindelijk lukt het ons om tegen de wind in weg te komen van de waterrand en de rotsen. Het valt niet mee qua wind en er zijn best wat golfjes. Dat is andere koek dan in Nederland in het Loetbos! Ik heb niet eens de kans om even mijn voeten te drogen of iets aan te trekken.
We kijken eerst eens hoe het gaat en peddelen langzaam boort langs de kust. We gaan een baaitje in en daar kunnen we eindelijk foto’s maken omdat we uit de wind liggen. Ik ga meteen even mijn voeten drogen en mijn kanoschoenen aantrekken. Even pauze dan maar. Daarna weer een stukje tegen de wind in naar het volgende baaitje. Daar zit een dipper op de stenen dus dat is echt een kadootje. We besluiten nog een baaitje te doen en varen daarna weer terug.
klik voor groot

We hebben maar een heel klein stukje gevaren maar wel even gekeken hoe het gaat en hoe het voelt. Het aanleggen gaat gelukkig prima. We kiezen ervoor om parallel aan de kust aan te komen op een stukje waar de wind ons niet tegen de rotsen aan zal kwakken en dat gaat prima. Ik stap maar gewoon weer in het water en hou deze keer mijn kanoschoenen aan. Daarmee loop ik vervolgens ook terug naar huis. Als je gewoon in beweging blijft is dat niet super koud.
We zijn maar een uurtje op het water geweest maar het voelt langer. Ik denk dat je op een meer wel een doel moet hebben zoals we zouden hebben als we vertrekken vanaf de jetty van het hotel. Dan hebben we een castle en twee ruines om te bekijken. Dat lijkt me mooi maar dan wel met wat minder wind. De boot is in ieder geval klaar voor vertrek. Nu nog een mooie dag om te varen!
Gisteren en vandaag was het eigenlijk prima weer. Gisteren was het de hele dag droog en vrij warm. Vanmorgen miezerde het aanvankelijk maar zijn we toch lekker op pad gegaan. Toen we richting de auto gingen, trok de hemel open en scheen het zonnetje ineens. Rond Kerstmis wordt harde wind en regen voorspeld maar volgens mij wordt het daarna weer droger weer. Afwachten maar. Het weer verandert hier ook elke tien minuten dus je moet je vooral niet laten weerhouden door het weer om iets te gaan doen. Overigens blijkt het klimaat hier inderdaad anders te zijn dan rond Oban. Het is hier kouder en natter hoewel het allemaal heel dichtbij elkaar ligt. Weer wat geleerd. De route die we gisteren deden was in ieder geval prachtig toen we eenmaal hoog waren. Het uitzicht over Loch Awe is fantastisch natuurlijk. Op naar nog meer moois.
klik voor groot

Zaterdag zijn we goed aangekomen. De overtocht ging prima. Ik heb wafje tweemaal uitgelaten in de avond en nog eenmaal in de vroege ochtend. We waren in de ochtend redelijk snel van de boot af en hebben wafje lekker uitgelaten en zijn daarna gaan ontbijten bij Thorntons. Deze keer gaan we shoppen bij de outlets bij de boot en daar slaag in eigenlijk al prima voor wat kleding. Dat scheelt tijd want bij de Boundary Mill is het altijd zo lastig zoeken omdat het zo groot is. We hoeven daar nu alleen nog iets voor mijn zus te halen. Na het ontbijten en het shoppen laten we wafje weer uit en geven haar eten.
In de Boundary Mill verliezen we weinig tijd met wat shoppen en om 13.15 gaan we op weg naar het Noorden. Onderweg hebben we eerst bij de afslag net na Gretna (afslag 22) wat gegeten en gedronken en wafje uitgelaten. Dat kostte ons totaal een uur aan rusttijd maar dat was wel prettig. Ik at voor het eerst in eeuwen een kleine pizza met kip die ik nog lekker vond ook. Het werd daar ter plekke klaargemaakt dus wel even wachttijd. S. nam een hamburger maar dat leek mij nou weer net niks. Met een volle buik reden we dus weer verder.
Het rijden is dit jaar enorm relaxed met de nieuwe voorruit in de auto. Geen lastige kringen en lijntjes meer waar in het donker het licht vreemd opvalt. Ideaal dus.
Bij afslag 13 (Abington) waar we vroeger onderweg lekker lamsvlees konden eten, hielden we alleen een korte pauze om gas te tanken en wafje eten te geven. Inmiddels was het al 17.15. We belden met de eigenaar van het huisje om te vertellen dat we rond 20 uur aan zouden komen. Wij wilde namelijk per se in het huisje op ons wachten en ons een korte rondleiding geven. Verder was de weg makkelijk en prima te rijden. Het was droog en rustig. Net voordat we de weg langs Loch Lomond zouden nemen, stopten we nog even bij een gesloten hotel om de benen te strekken en liepen daarna even naar een stukje gras met waf. Daar ontdekten we dat de cruise schepen daar ook vertrokken voor een ronde over het meer in de zomer. Nooit geweten. In het donker pleegden we zelf ook even een plasje op het gras. Ik ben inmiddels kampioen wildplassen geworden. Erg handig. Daarna op pad voor het laatst stukje!
Toen we bij Taynuilt kwamen, sloegen we linksaf richting Kilchrenan. Nooit eerder waren we samen hier. Ik weet niet beter (uit 2006 toen ik hier wel reed) dan dat we nu de rimboe in zouden gaan en dat bleek ook wel te kloppen. Omdat het zo aardedonker was, leek het allemaal wat naargeestig om een of andere reden. Het ging nog regenen ook natuurlijk…. Maar al snel reden we het dorpje in en zagen we de Inn. Er is een heuse Inn die er nog leuk uitziet ook. Vanaf hier even opletten en we herhalen de beschrijving…. rechtsaf, bruggetje over en dan links. Huh links? Dat enge pad in? We pakken de kaart op de telefoon erbij en zien dat we (gelukkig) een stukje verder moeten. Bij het tweede bruggetje moeten we inderdaad links het pad op maar daar staan ook – zoals verwacht – bordjes voor de drie huizen die aan dit pad liggen. We hobbelen over het pad en vergeten dat er een fiets op het dak staat. De volgende ochtend zien we dus dat er takjes en blaadjes tussen de versnellingsgrepen zitten. Dat is gelukkig goed gegaan!
Het huis is verlicht en de eigenaar zit TV te kijken. Hij doet ons open en verwelkomt ons. Hij is 82 weet ik inmiddels en woont een uurtje bij de cottage vandaan. We krijgen een korte rondleiding waar we niets van onthouden en daarna vertrekt hij weer. Eindelijk kunnen we dus uitpakken en alles een beetje inruimen. In ons ‘oude huis’ weten we precies waar we wat gaan laten maar nu moeten we alles ontdekken. Maar het lukt natuurlijk en al snel zitten we lekker in de woonkamer die aangenaam warm is. Er is zelfs een kerstboom die leuk is van kitcherigheid en overal hangt hulst. Gezellig! Morgen verder kijken want we zijn erg benieuwd naar de grote tuin en het uitzicht hier.
klik voor groot


Inmiddels zitten we op de boot. Wafje heeft de hele achterbak. Alles is eruit voor madam en ligt op de voorstoelen. Straks tweemaal uitlaten op het cardeck en dan kunnen we slapen.
