fietsvakantie

Eind september gaan we altijd met vakantie naar Lincolnshire. Helaas is het huis waar we altijd logeerden verkocht. En zo besluiten we dus dat een overtocht nu misschien ook wel een beetje te duur is met alle dingen die we nog willen gaan uitgeven en gaan doen en vertrekken we niet naar de UK. Sterker nog…. S. neemt weliswaar vakantiedagen op, maar niet de gebruikelijke 2 weken. Deze keer wordt het een week en worden er dus 4 vakantiedagen afgestreept van de lijst. Volgens mij 3 want de vrijdag ervoor was hij op reis maar goed, dat ligt vast aan mij. Hoe het ook zij, er is een vakantie ingeboekt en we gaan dus iets doen. We besluiten voor het eerst dan eens langer met de fiets weg te gaan en niet de gebruikelijke 2 dagen met 1 overnachting wat we altijd doen in de UK. Overigens is dat altijd heel intensief en leuk! Na wat zoeken en speuren, stuit ik op de Zuiderzeeroute voor de fiets. Omdat we niet alle dagen hebben, maak ik de route met de oversteek van Enkhuizen naar Stavoren. Dat moet goed te doen zijn qua afstand en er is nog het een en ander te zien ook. Helaas kunnen we in Enkhuizen niet naar het openlucht museum vanwege woefje maar in plaats daarvan gaan we dan met de boot van Enkhuizen naar Medemblik en dan van Medemblik met de stoomtrein naar Hoorn. Dat is ook een leuke dagbesteding op onze rustdag en dat moet qua tijden prima te doen zijn. We boeken een hotel in Enkhuizen voor na de derde dag en de rest ligt niet vast qua overnachting. Ik heb een hele lijst gemaakt van mogelijke slaappelekken op verschillende dag doelen (waar de hond ook welkom is). De route is dus als volgt volgens de planning:

dag 1: huis – Naarden of Eembrugge
dag 2: Naarden – Monnickendam of Edam
dag 3: Monnickendam of Edam – Enkhuizen (vast eindpunt vanwege de boot)
dag 4: rustdag met boottrip en stoomtrein uitstapje – in de avond de boot naar Stavoren
dag 5: Stavoren – Blokzijl
dag 6: Blokzijl – huis

De totale afstand zal ongeveer 315 km moeten zijn volgens deze planning. Laat ik vast verklappen dat enkele dingen niet kloppen van de planning. Zo kwamen we op dag 2 tot Monnickendam en zijn we pas op dag 5 in de ochtend naar Stavoren gevaren om vanaf daar meteen verder te fietsen naar Blokzijl. Ook was de totale afstand totaal 340 km en geen 315 km.

We hebben prachtig weer gehad onderweg. Maandag regende het nog de hele dag keihard maar dinsdag, op onze vertrekdag scheen de zon volop en was de temperatuur ook prima. De route is afwisselend en we zien van alles. De eerste nacht slapen we in een trekkershut in Naarden, de tweede nacht in de tent in Monnickendam. De derde nacht slapen we in een hotel in Enkhuizen en de vierde nacht ook. Dat was niet gepland maar we waren moe van de activiteiten van die dag (stoomtrein etc) en besloten pas de volgende ochtend over te steken naar Stavoren. De laatste nacht sliepen we weer in een tent in Blokzijl. Het bleek de koudste 29 september in jaren maar we hadden er geen last van behoudens een natte tent vanwege alle condens. Warme dag en koude nacht geeft nu eenmaal een heleboel water.

Naast dorpjes zoals Monnickendam, Volendam en Edam zagen we dus ook natuur in de Weerribben en de Wieden. Het is weliswaar geen UK maar het was wel een mooie tocht. Op naar de volgende! Onderstaand maar enkele foto’s van de trip.

klik voor groot



ijsvogeltje

En weer worden we verrast met het ijsvogeltje in de tuin! Eerst zien we het vogeltje bij de vijver vliegen en kijken we ademloos naar de blauwe verenpracht. Daarna loop ik naar de bijkeuken om woef eten te geven en zie ik ineens iets ‘anders dan anders’. Als ik goed kijk, zie ik het ijsvogeltje op het beeld zitten! Er heeft nog niet eerder een vogeltje op het beeld gezeten en nu zit er ineens een ijsvogeltje. Toevallig staat het raam open en staat de camera op de tafel in de keuken. Ik gris de camera van tafel en richt. Ik heb natuurlijk maar kort de tijd want het ijsvogeltje is hier nou niet echt kind aan huis. Het lukt me toch om een redelijk kiekje te maken. Wat een mooi gezicht!

klik voor groot

zief bij de kapper

Eigenlijk had ik de afspraak voor eind oktober gemaakt maar ik was blij dat ik een maand eerder nog kon komen want het was hard nodig. De vorige keer was eind maart dus het is opvallend dat het nu echt wel na 6 maanden weer moest. Misschien door de warme zomer? Lekker even het dode haar eruit halen! Ik ben er gewoon weer bij gebleven en heb met plezier gekeken hoe woef en de trimster dat zo samen doen. Ze mag lekker liggen en de trimster doet haar best om dan alles te doen. Het ging overigens heel snel deze keer omdat het haar vrij los zat. In ruim anderhalf uur waren we al klaar. De rit heen en terug was wel een verschrikking. Ik heb er echt uren over gedaan. Ik had een afspraak met een vriendin maar die is uiteindelijk niet doorgegaan omdat woefje zo snel klaar was. Maar achteraf was ik blij om thuis te zijn na die lange dag. Bijna 5 uur in de auto, 300 km rijden voor 1,5 uur trimbeurt….Maar ik ga natuurlijk mijn oude woefje niet meer bij een andere trimster brengen. Die twee keer per jaar overleef ik ook wel om heen en weer te rijden. Ik ga er dus ook gewoon van uit dat we over 6 maanden weer deze trip maken samen voor een lekkere trimbeurt.

klik voor groot

de waterzuilen

De waterzuilen staan inmiddels alleen moeten we nog even klooien met de verlichting en de pomp die nog op een tijdklok moeten komen. Links de oude situatie en rechts de nieuwe met de zuilen. Ik heb gras ingezaaid en dat moet natuurlijk nog even groeien zodat de zwarte ondergrond weer zal verdwijnen. Laat nu de vogeltjes maar komen. Dat zal wel even duren maar uiteindelijk gaan ze het vast vinden.

klik voor groot

hertjes kijken en luisteren

Vandaag zijn we eerst op pad geweest voor de stoeltjes en vanavond gaan we herten kijken en luisteren (bronst). We zijn al twee keer eerder mee geweest en beide keren zagen we niks. Geen hert alleen een keer een verdwaald zwijntje. Maar deze keer hadden we meer geluk. Veel zwijnen met kleintjes en uiteindelijk ook 6 mooie herten dames. Die dames waren niet op hun gemak en omdat er van die sukkels in de hut waren die meteen begonnen te fotograferen waarbij de opklappende spiegel herrie maakte, waren ze ook zo weer verdwenen helaas. In de verte hoorden we ook het burlen van een mannetje dus dat was leuk. Op 6 oktober gaan we nog een keer en wie weet wat we dan weer zien.

klik voor groot

Geplaatst in all

de ochtendstond heeft….

Het is hier in de ochtend zo prachtig in het bos met een opkomende zon! We boffen echt enorm met het weer dit jaar ook al hebben we wel extremen meegemaakt vanaf dag 1 dat we hier wonen met de sneeuw, de storm, het water en de enorme droogte. Maar mooi is het wel.

klik voor groot

Geplaatst in all

vogels in de tuin

Afgelopen weekend zijn we druk bezig geweest met het plaatsen van de waterzuilen. Het verslagje en het eindresultaat volgt maar het is nog niet helemaal klaar. Ze draaien wel al en ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat de eerste vogels zullen drinken en badderen. Ik hang dus veel achter het raam rond om te kijken. Vanmorgen kwam er al heel wat voorbij maar nog niks landde bij de zuilen. Wel zag ik ineens weer het Vuurgoudhaantje en die zijn fantastisch. Piepklein en razendsnel. Ze zitten vooral tussen de takken in het donker en eindelijk heb ik dan een herkenbaar plaatje van een Vuurgoudhaan. Door het raam, ver weg en in het donker maar echt herkenbaar. Ik weet zeker dat we ook een gewone Goudhaan hebben dus die moet ik nog even fotograferen.

klik voor groot

Ook schattig zijn de jonge Roodborstjes die langzaam wat rood beginnen te krijgen. Deze zat in de buurt van de zuilen en ik vermoed nog steeds dat een Roodborstje het eerst op de zuilen zal zitten

klik voor groot

Maar ook de Merels en Lijsters zijn nieuwsgierig….

klik voor groot

Ik zal het moeten afwachten natuurlijk. Maar het water maakt best veel geluid dus de vogels horen dat er water in de buurt is. De waterschaal staat er nog maar als die leeg is, zullen ze misschien een stukje opschuiven en eens naar die rare zuilen gaan kijken…..

ijsvogeltje in de tuin

Op 22 juli zagen we al eerder een IJsvogel vol in beeld en kon ik er een kiekje van maken. S. had al veel eerder een IJsvogeltje bij het zwembad gezien maar de vorige keer zagen we de vogel samen. Vandaag sta ik – in mijn groene buitenkleding – voor het raam met een kopje thee te genieten van de tuin en te kijken naar de ingegraven bak met rooster voor de nieuwe waterzuilen. Daar is S. inmiddels volop mee bezig. Ik stond te mijmeren over de plantjes die we eromheen zouden moeten zetten en of we er wel of geen palen bij zullen gaan zetten.

Ineens een blauwe flits van links naar rechts voor het raam. Een IJsvogeltje! Hij gaat zitten in een boom rechts van me. Ik kijk en geniet. Langzaam beweeg ik weg van het raam en pak een camera. Zou hij nog terugkomen? Even later zit ik achter de laptop en zie weer een blauwe flits. Verderop gaat hij weer in een boom zitten. Ik blijf doodstil wachten. Even later vliegt hij naar een van de stoeltjes achter de vijver. Hij gaat zitten! Van veel te ver en maar met 200mm aan boord maak ik wat foto’s. In ieder geval bewijs! Wat een geluksvogel ben ik.

Wie had vorig jaar nou gedacht dat we zoveel eekhoorns in de tuin zouden krijgen en ook zouden kunnen genieten van een IJsvogeltje, boommarter en nog veel meer moois. Geweldig!

waterzuilen

Het is bijna zover! Vandaag worden de nieuwe waterzuilen geleverd. Ik zie op de track & trace pagina staan dat er een pakket van 100 kilo in aantocht is. Onze vorige zuilen waren (waarschijnlijk) 70 en 40 centimeter maar helemaal zeker weten we dat niet meer. We kozen nu voor 100 cm en 70 cm. Zwaarder en groter dus! In mijn vorige huis begonnen we met ronde zuilen en in 2013 vervingen we die voor een soort zuil die we nu ook hebben gekocht. Niet erg origineel maar we weten inmiddels dat de vogels hier het beste mee uit de voeten kunnen. Tegenwoordig hebben de zuilen zelfs weer een bakje bovenop. Toen we een paar weken geleden gingen kijken naar de andere zuilen, vonden we de mooie ronde bol bestaande uit keitjes ook erg mooi maar we weten gewoon niet zeker of de vogels daar iets mee kunnen. Morgen en in het weekend moeten we dus even hard werken om een gat te graven voor de 85 centimeter doorsnede bak en daarna moeten we de loodzware dingen op het rooster zien te krijgen en alles aansluiten. Ik ben erg benieuwd hoe het wordt en of de vogels het snel weten te vinden allemaal. In de vorige tuin zag het er zo uit: