Dan komt toch echt de laatste dag in zicht. We gaan vandaag naar huis. We hebben in no time het huisje opgeruimd en de auto geladen. Ruim voor 10 uur zijn we al bij de Landing waar we hebben afgesproken met Ann en Max voor een laatste kopje koffie. Ontbijten hebben we thuis al gedaan want we gaan later al lekker lunchen in Cresswell en vanavond weer op de boot. Dus na een toast gaan we op pad en sluiten het huisje af.

klik voor groot

We wandelen na de koffie nog een keer op het strand en gaan naar High Newton voor een tweede wandeling. Zo zakken we langzaam af naar beneden en geven woef volop kans om te wandelen en te passen. Omdat ze op de heenreis eindelijk ook op dek plaste, ben ik minder huiverig voor de terugreis. Het komt vast weer goed.

klik voor groot

Na High Newton zakken we rustig af richting Cresswell. Daar wandelen we en lunchen we lekker buiten in het zonnetje.
Vanaf daar weer rustig verder naar beneden naar Newcastle waar we ook weer wandelen in het parkje. Bij de boot vragen we of we op het onderdek mogen staan en dat lukt zonder problemen. We wachten in een andere rij en kunnen als laatste aan boord helemaal onderop weer. Ideaal en ik ben blij. Omdat we ons vergisten in de tijd voor het diner (18 uur betekent dus echt bijna meteen als je aankomt op de boot omdat daar de Nederlandse tijd geldt en de tijd dus meteen een uur vooruit gaat). Niet erg want Fleur gaat meteen lekker slapen. Ze is nog steeds loops dus helaas geen lekker dekbedje voor haar maar zo is het ook prima want we dekken haar toe met een handdoek. Gelukkig niet zoveel wind als op de heenreis dus eten gaat goed (hoewel we maar weinig eten deze keer) en we gaan ook weer vroeg slapen daarna. Fleur komt pas in de vroege ochtend vragen voor een plasje en dat doen we natuurlijk meteen.

Huh wat nou Schotland? Vandaag is de laatste dag dat we hier zijn. Ik ga eerst even een stukje joggen. Eergisteren ging dat ook redelijk (ook al verloor ik mijn silver splint) dus vandaag dan maar omgekleed en op pad. Helaas bleek het vloed dus het strand was zacht en nadat ik door de duinen naar High Newton was gegaan, kwam ik niet meer op het strand voor de terugweg richting Long Nanny. Grappig, want vorige week met eb moest ik meer dan 350 (!) meter naar het water lopen om Fleur weer schoon te maken nadat ze in de modder had gelopen in de duinen. Nu dus niet, en nadat ik had geploeterd, keerde ik maar weer om zodat ik ook via de duinen weer terug kon lopen.

klik voor groot

Toen we thuis kwamen zijn we op pad gegaan om naar Holy Island te gaan om vogels te kijken. Eerst keken we bij Budle Bay maar daar zagen we wel veel vogels (ook een Buffelkop) maar niets dichtbij. Daarna naar de uitkijktoren verderop. Daar hebben we even in het zonnetje gezeten uit de wind achter de uitkijktoren. Je hebt vanaf daar ook zicht op Holy Island. We hadden ook lekker warm water bij ons en we hebben gewoon even gezeten daar.

klik voor groot

Daarna zijn we naar Holy Island gereden. Er was niet veel meer te zien doordat het water al ver wat teruggetrokken terwijl we in het zonnetje zaten. Maar gelukkig hadden we dat gedaan want het weer was ineens omgeslagen. Het waaide en was gewoon koud. We zijn wel naar het mooie strand gelopen maar ook weer gauw teruggekeerd. Niks an. Dan maar wat drinken bij de Barn at Beal na de causeway. Gelukkig mocht Fleur mee. Helaas stond er niks op de kaart waar we enthousiast van werden dus eten werd het niet.

klik voor groot

Daarna besloten we dat we naar Dunbar zouden rijden in Schotland. Gewoon voor de leuk omdat we nu toch al een stuk dichterbij waren op Holy Island. Helaas was Rocks inmiddels permanent gesloten. Rocks was een leuk restaurant in Dunbar waar we vroeger graag kwamen. Dar werd dus niks maar we vonden het gewoon al leuk om erheen te gaan. We zijn bij de Cove gaan kijken met het mooie baaitje en keken ook van bovenaf. Blijft bijzonder. Daarna zijn we naar de vuurtoren geweest om te kijken. Stefan was vergeten dat we daar heel vaak wandelden met Zivaatje. Dat was lekker rustig en vlak.

Na dit uitstapje zijn we naar Presmennan wood gegaan om te wandelen en op weg daarnaartoe zijn we gestopt bij het huisje waar we altijd kwamen en bij de witches stone waar ik een wens heb gedaan. Het bos was veel verder dan we dachten. Ik bedoelde denk ik ook het mooie lekker ruikende paadje veel dichter bij het huisje. Maar dit was op zich ook prima. Lekker uit de wind en droog. Fleur vond het allemaal prachtig.

klik voor groot

Daarna weer huiswaarts. We hadden aanvankelijk het plan om in Bamburgh te gaan eten maar we waren moe en zijn gewoon naar huis gegaan. Al met al een mooie laatste dag.

klik voor groot

Het is nog steeds prachtig weer. We zijn natuurlijk veel buiten. In de ochtend wandelen we op het strand en soms drinken of eten we wat na afloop. Meestal bij de landing maar we hebben ook andere tentjes geprobeerd inmiddels waarvan Craster nog het beste bevallen is qua alternatief. In de ochtend is dat echt een aanrader qua wandeling en ontbijt.

klik voor groot

In de middag ga ik vandaag weer wandelen met Ann en de hondjes. Het is ineens raar weer. Zonnig maar ineens met keiharde hagel! Het uitzicht op Bamburgh castle blijft prachtig. We kletsen altijd enorm tijdens de wandelingen en het is verrassend hoe Ann alles onthoudt van de afgelopen jaren. We zien elkaar maar 1 keer per jaar maar het is alsof we dicht bij elkaar wonen. Heel bijzonder.

klik voor groot

Na de wandeling ga ik vogelvoer ophalen bij haar thuis dat daar bezorgd is omdat het misschien toch te laat aan zou komen en dan tussen wal en schip valt. Ik krijg ook 2 lekkere maaltijden mee die we meteen ontdooien in de magnetron en lekker oppeuzelen. Lekker homemade! Op naar morgen, de laatste hele dag hier.

Tijdens deze vakantie heeft Stefan gewerkt aan een spreadsheet voor onze inkomsten en uitgaven. Elke dag zat hij er even aan te werken en nu wil hij dat ik er eens goed naar ga kijken. Want een geldprobleem ziet hij niet gebeuren de komende tijd. Grappig genoeg kijken we hier af en toe een uitzending van rich house poor house, een engelse variant van steenrijk straatarm dat we in nederland wel eens bekijken. We zien mensen die iets kunnen maar niet iets ondernemen en zien mensen die van niets veel geld hebben kunnen maken met een eigen bedrijf. Interessante kost dus. Ik heb over de jaren heen ook dingen verzonnen die geld opleverden. Jaren terug al de website over honden die veel omzet genereerde met weinig kosten. Te groot geworden en bijna ten onder aan eigen succes. Op mijn shortlist voor een website stonden toen ook nog vakantiehuisjes (vanwege phyllis) en schoonheidssalons. Als ik nu zie hoe rijk de natuurhuisje oprichters zijn….. Ik had/heb dus wel goede ideeën. Ook het vakantiehuis is/was natuurlijk een groot succes en ook de business in alternatieve middelen voor dieren. Ik ben op zich niet uitgedacht maar wil eigenlijk gewoon andere dingen doen. Zeker nu ik merk dat lichamen toch echt gaan tegen sputteren en onze tijd eindig is. De tijd zal leren hoe het verder gaat. Voorlopig draait de verwarming in huis weer uren zodat we het luxe lekker warm hebben als we thuis komen en ook het zwembad staat 24 uur poer dag te pompen voor luxe verwarming straks om te zwemmen. We denken dat we dat kunnen betalen en ondertussen genieten we van deze pure luxe. Ik verheug me erop om naar huis te gaan. Blacky te zien met haar energie en warmte en ons fijne huis weer te zien wat nu echt als thuis voelt. Te genieten van een bad dat je kunt vullen met warm water, een goed bed en een goede stoel. Op naar de laatste fijne vakantiedag en dan naar huis

Vanmorgen lag Stefan nog te slapen, dus ging ik alleen op pad met Fleur. Ik had de Altra aangetrokken om te kijken hoe de schoenen voelden en zaten. Omdat ik lekker op tempo wandelde, besloot ik over de brug te gaan en via High Newton weer terug te keren naar Beadnell. In de duinen ging ik eigenlijk als vanzelf joggen. Ik had niks verder bij me en liep in mijn gewone broek en jas. Best warm. Ik liep gewoon een aantal ademteugen/stappen, wandelde een stukje en jogde weer. Op het strand op de terugweg deed ik dat ook. Alles voelde prima. Wat lekker! Mijn eerste poging om weer even te lopen met dat been en het ging aardig goed. Fleur vond het ook leuk gelukkig.

klik voor groot

Aan het einde terug via het caravanpark. Daar het laatste stuk gewandeld en met veel pijn in dat linker been. Hum nog niet weg dus. Tijdens wandelen meer last dan tijdens het lopen. Ik moest her en der even stoppen want het was niet fijn allemaal. Stefan kwam me tegemoet bij de landing. Daarna samen naar huis gegaan en bedacht wat we verder zouden gaan doen. We gaan de Dipper zoeken! Als ik even achter de laptop zit, ontdek ik dat ik de silver splint van mijn wijsvinger rechts kwijt ben. Hoe kan dat nou? Waarschijnlijk gebeurd tijdens het joggen en tegelijkertijd voertjes geven aan Fleur. Ik heb geen idee en ik snap er niks van. Wat onwijs balen. Misschien opgeven aan de reisverzekering. Eerst straks bellen voor een nieuwe.

Net zoals vorig jaar, gaan we ook nu op zoek naar de Dipper in Breamish Valley bij Ingram. Het is een beetje somber vandaag maar het zou pas om 16 uur gaan regenen. Maar terwijl we naar de Valley rijden, gaat het al regenen en dat is logisch want het is een stuk landinwaarts, en daar regent het natuurlijk eerder en vaker. Niks aan te doen. We gaan niet de auto uit bij de eerste Ford. Een stukje verder kunnen we vanuit de auto turen. Nog niks te zien tussen de ruitenwissers door. Stukje verder dan maar. Aan het einde ga ik naar het keurig toilet in de rimboe. Ongelooflijk dat het hier zo kan. Verwarmd en wel. Daar bellen (!) we naar Verhage om een nieuwe splint te bestellen. I Daarna rijden we weer terug en kijken we weer vanuit de auto waar we dichtbij het water kunnen komen. We zijn er al bijna uit als we een kleine zilverreiger zien staan. Even terug dan maar. En als ik heb gekeken en nog verder kijk, zie ik een Dipper. Niet 1 maar 2! Ik maak wat foto’s hoewel het erg ver weg is. Een vrij lange tijd kunnen we genieten van de 2 vogeltjes die niet meegesleurd worden door de stroming en heerlijk staan te vissen. Het blijft bijzonder. Ook dit jaar dus geluk!

klik voor groot

Vandaag is het droog en staat er weinig wind. Als dit nou de laatste mooie dag zou zijn, wat zouden we dan gaan doen? Die vraag stelde ik Stefan en hij stelde voor om naar Dunstaffnaghe te gaan. Huh? Nee Dunstanburgh natuurlijk. Die andere is in Oban. Zo gezegd zo gedaan. We rijden naar het strand (ahum 200 mtr hier vandaan) om Fleur even snel te laten plassen en te laten poepen. Daarna rijden we naar Craster. Het is nog heerlijk rustig. Fleur blijft wel lang aan de lijn vanwege alle schapen die overal staan. Stom genoeg niet haar tuigje aangedaan. Maar zo gaat het ook prima met deze lange riem. Deze keer komen we helemaal tot het kasteel. Niet helemaal zonnig helaas maar prima wandeling. We maken een paar foto’s en gaan daarna weer terug via een ander pad. Terug richting Craster. Meteen al een stuk drukker op de terugweg. Vorig jaar zijn we een keer omgekeerd omdat het de Kalverstraat wel leek! Veel te druk. In Craster ontdekken we dat de Inn waar we normaal te laat zijn voor lunch nu niet geopend is voor Breakfast. Verder kijken dan maar en we ontdekken een leuk café waar ze zelfs ontbijt serveren van 10 tot 12. Het wachten duurt eeuwen maar het is wel het wachten waard want onze stottie met sausages and egg is heerlijk. Als we uitgegeten zijn en tonnetje rond, wandelen we nog een stukje verder. Niet echt leuk want op de klif hou ik Fleur ook weer aan de riem. En waar we vorig jaar nog super leuke foto’s maakten voor de gaspeldoorn die volop bloeide, bloeit er nu bijna niks en zijn de struiken kleiner. Dan maar terug. We lopen naar de parking en proberen een een of andere tearoom te vinden via een ons onbekend pad. Kijkend op de kaart verderop denken we die tearoom niet te kunnen vinden dus keren we terug. Maar op de kaart lijkt dit een aardig pad van 2.6 km richting een bos. Toch iets om te proberen een andere keer. Vreemd dat ik dit niet eerder heb gelopen. We gaan bij het pop up dingetje bij de parking een kopje thee drinken en daarna gaan we naar de auto. Op naar Sainsbury, Pets at Home en tanken in Alnwick. In de pets at home kopen we een nieuw biotane halsbandje dat achteraf toch niet zo goed blijkt. We moeten toch maar een stuntpuppy biotane collar kopen maar dat doen we wel vanaf huis want hier ook niet te krijgen zie ik al snel. Sainsbury blijkt duurder dan de lokale co-op in seahouses en ok het tanken is duurder en doen we dus in Seahouses. Rond 14.30 zijn we eindelijk thuis en zijn de rest van de middag lui.

klik voor groot

Vandaag is het prachtig weer en staat er weinig wind. We boeken dus meteen een trip naar de eilanden met de boot als we wakker zijn en gaan op pad voor een wandeling met Fleur. Eerst een uurtje over het strand en door de duinen terug. Daarna ontbijten bij de Landing. Ik neem weer de lekkere Egg Royal en Stefan die met eend. We hangen buiten rond en genieten van de zon. Ik krijg veel te veel zon op deze manier maar ik zal de rest van het jaar weer braaf zijn met mijn petje. Na een uurtje gaan we terug naar huis omdat de boot om 11.15 vertrekt.

klik voor groot

Het is schitterend weer met blauwe lucht. Seahouses is overvol. Overal motoren en veel toeristen. Wat een verschil met jaren geleden toen ik hier was. Ik was er weliswaar eerder maar zo druk als nu? Ik denk het niet. De boot is aardig vol maar niet extreem dus er is genoeg ruimte om lekker te kijken. Zouden we dolfijnen zien (nee). We varen langs de verschillende eilanden en horen weer de verhalen over Grace Darling. Maar we horen ook leuke weetjes over zeehonden en Puffins. Dat ze 400x per minuut met vleugels slaan en tegen de wind in aan komen vliegen. Dat de zeehonden op de rots een plekje kiezen als het water gaat zakken en daar de dag dan blijven liggen. Dat ze kunnen slapen in de zee etc. En natuurlijk zien we ook zeehonden.

klik voor groot

De jonkies zijn allemaal al groot en er zijn geen kleintjes meer als zodanig echt herkenbaar. Een paar dagen geleden kroop er eentje over het strand bij Beadnell en ging de zee weer in zodra iemand te dichtbij kwam. Geen idee waarom die persoon dat deed. Op de Farne zijn nog geen Puffins te ontdekken. Ik heb er welgeteld eentje zien vliegen boven zee. Verder wel veel Guillemots, een paar Gannets, en veel meeuwen ook de Kittiwake en de Fulmar. Leuk om weer eens gedan te hebben en we realiseerden ons dat het waarschijnlijk al bijna 10 jaar geleden is dat we de Puffins bezochten op een van de eilanden (toen we in Spott waren) en dat het in 2008 was dat we op Bass Rock waren voor de Gannets. Toen nog met de nieuwe lens (200-400VR).

klik voor groot

Wat vliegt de tijd. Komende week wordt het weer minder dus ik ben blij dat we het nu gedaan hebben met deze mooie zonnige dag. In de haven zoeken we nog even naar de mooie Eider eenden. Er zijn er gelukkig een paar, zowel mannetjes als vrouwtjes.

klik voor groot

Na de boot tocht gaan we lunchen bij de kraam met de scallops. Ik neem deze keer een lobster roll. Daarna gaan we gauw op pad met Fleur die thuis is gebleven. Veel rustiger voor haar dan op een deinende boot met allerlei mensen. Wat is het toch een lieverd.

klik voor groot