Vandaag zijn we buiten en ruiken we een brandlucht. Omdat het echt sterk is, kijken we rond het huis en bij de buren. Niks te zien. We besluiten met de fiets te gaan kijken in het bos. Al gauw ontdekken we dat er een grote brand is bij ’t Harde op het schietterrein. Zo groot dus dat het bij ons niet alleen sterk naar brand ruikt, maar dat de rook gewoon in de tuin hangt. Uiteindelijk wordt het rond het middaguur zo erg dat de tuin op een BBQ festijn lijkt en ik besluit de ramen dicht te gaan doen bij het vakantiehuis. Ik zet zelfs gewoon een mondkapje op vanwege de lucht. Ook de hemel is roze gekleurd en de zon is weg, alsof het zwaar bewolkt is ineens. Heel merkwaardig gezicht. Uiteindelijk blijkt de brandweer dagen nodig te hebben om alles te blussen daar.

klik voor groot

Het gaat helemaal niet goed met Stefan. Hij valt, is echt vermoeid en kucht al eeuwen. De foto die 4 weken geleden gemaakt is, liet niets zien. Vooruit maar. Zondag zei hij dat hij een warm hoofd had maar omdat we veel buiten waren, sloeg ik daar geen acht op eigenlijk. Gisteren – na Koningsdag – was hij echt kapot. Vandaag moet hij bloed laten prikken voor de controle van donderdag. De uitslagen waren ineens alarmerend. Keihoge CRP en weer bloedarmoede. Huh? Wat is er dan aan de hand? We gaan het zien donderdag. Waarschijnlijk komt er geen antwoord. We gaan het zien.

Vandaag koningsdag. Stefan is nog steeds voorzitter van de buurtvereniging. Er schijnt veel werk te zijn verzet voor deze dag. Het enige dat ik deed was wat vlaggetjes ophangen bij het buurthuis. Verder niks. Oh ja, en plantjes neerzetten omdat het er anders zo triest uitzag. Stefan mag van mij niet voor de optocht uitlopen en achter zijn rug om bedisselde ik dat al met Leo, een vriend uit de buurt die ook in het bestuur zit. Terwijl Stefan (toch) bijna de hele dag in touw is, werk ik in de tuin onder toeziend oog van de dames.

klik voor groot

Ik deed jaren geleden al braaf Yoga in Nunspeet, totdat corona roet in het eten gooide. Daarna nog een keer een proefles gedaan maar dat beviel me niet zo bij een andere docent elders. Toch afgelopen september begonnen bij de volksuniversiteit. Dat beviel op zich best goed hoewel ik was sturing en aanwijzingen wel mis. Maar helaas komt hier vroegtijdig een einde aan omdat ze de locatie niet hebben vastgelegd. Vanaf december ben ik al hier in ons dorp bezig met Yoga dus al een tijdje 2x per week. Dure grap. Helaas staat de boerderij van die docent te koop dus ook die lessen zullen stoppen. Op dit moment zijn er nog 2 lessen te gaan in het andere dorp voordat het stopt. De andere gaat gewoon door. Ondertussen doe ik online een hip opening challenge reeks van 21 online lessen. Vandaag was daar ook een live sessie bij die ik heb gevolgd. Inmiddels ben ik bij dag 7 en het gaat goed. Ik hoop ook echt dat de pijn in mijn linkerbeen (nu inmiddels 7 weken last van) langzaam zal verdwijnen. En anders is het altijd goed. Stefan is inmiddels ook begonnen en is op dag 5. We zullen zien waar het schip strandt qua lichaam. Het loopt allemaal niet echt lekker en de vermoeidheid is mega en nieuw. Niet fijn allemaal maar ik probeer zo goed mogelijk eraan te werken. Waar ik uiteindelijk verder kan met yoga zal de tijd leren.