beer is er niet meer….
Vrijdag kreeg ik een telefoontje dat Beer (weer) een aanval had gehad en daar maar slecht uit was gekomen. Dat was erg verdrietig om te horen, maar ik kreeg wel al het idee dat het nu wel eens snel over zou kunnen zijn. Ik besprak dat ook met M. (waar Beer al woont sinds 2005) en hoopte vurig dat de onvermijdelijke beslissing om hem te laten inslapen snel zou komen, maar wel ‘makkelijk’. Het is zo ontzettend moeilijk om te bepalen wanneer je je geliefde huisdier moet laten inslapen. Niet te vroeg, maar zeker niet te laat. Maar wanneer is dat?
Uiteindelijk blijkt Beertje niet veel later aanvallen achter elkaar gekregen te hebben, waar hij echt niet meer uit is gekomen en zo werd de beslissing dus genomen om hem te laten inslapen. Geboren in november 1997 is Beer dus ruim 14 jaar oud geworden. Dat is toch een hele mooie leeftijd.
Ik vind het natuurlijk ook een heel raar idee dat hij er niet meer is. Net alsof er een soort hoofdstuk is afgesloten. Ik zie nog zo voor me dat hij op de achterbank van J & M zat en dat ze wegreden. Dat was in 2005. Wat was dat hartverscheurend. Het had ook tot gevolg dat ik J & M sindsdien eigenlijk alleen aan de telefoon gesproken heb. Zelfs toen Ztje hier kwam, vond ik het moeilijk om hem te zien.
Ik ben ontzettend blij dat zij zo goed voor hem gezorgd hebben, van hem gehouden hebben en plezier van en met hem gehad hebben. En natuurlijk ben ik ook blij dat hij zo oud is geworden. Het was voor iedereen een goede beslissing dat hij naar hen is gegaan en volgens mij paste Beer naadloos bij ze.
Dus ik kan alleen maar zeggen:
J en M: dank jullie wel voor alle liefde, want dat heeft het voor mij ook allemaal makkelijker gemaakt.
Maar nu breekt een rare tijd aan zo zonder Beer voor J & M. Ik wens ze ontzettend veel sterkte want het is vast heel stil. Zeker in het geval van Beer met al zijn gekke gedrag en aandacht vragerij. Dat ging eigenlijk de hele dag door met zijn balletje en dingetjes.
Onderstaand een foto van Beer (uit 2004 alweer). Typisch Beer met zijn mooi opgemaakte ogen, prachtig getrokken lijntje en die grote kijkers die alles voor elkaar kregen. Ook hier kijkt hij of ik niet toch even met dat takje zou willen gooien, zodat hij het kan gaan ophalen. Maf beest. Zijn broer was ook prachtig, maar een ander type hond. Thy is in 2010 overleden. Ik ben altijd blij geweest dat ik Beer heb gekozen uit het nest vanwege zijn zachtere karakter.
Maar nu komt er dus echt een einde aan het tijdperk ‘border collie’. Dag Beer!
